Je opgroeiende kind loslaten

loslaten, opvoeden, Wieteke snijder coaching en advies,

Je opgroeiende kind loslaten

Je kind loslaten als het opgroeit kan een uitdaging zijn. Hoe bereid jij je voor op deze verandering en hoe zorg je ervoor dat je de overgang soepel maakt?

Mijn ervaring met het loslaten

Toen mijn oudste kind op zichzelf ging wonen, voelde ik een mix van trots en verdriet. Het was een grote stap voor hem en ook voor mij. Ik was trots dat hij het aandurfde om zijn vleugels uit te slaan. En hoewel ik echt wel het vertrouwen had dat hij er klaar voor was, kreeg ik tranen in mijn ogen. Gewoon, omdat ik besefte dat de tijd dat ik hem elke dag thuis zou treffen voorbij was. Herken je die gemengde emoties wanneer je kind zelfstandiger wordt? Eerst als ze zelf lopen, dan fietsen, hun diploma of rijbewijs halen? De hele wereld ligt ineens binnen hun bereik. Dat is natuurlijk uiteindelijk precies de bedoeling van die hele opvoeding, maar het kan lastig zijn om de balans te vinden tussen trots zijn op hun onafhankelijkheid en het afscheid dat je zelf ervaart.

Makkelijker loslaten?

Loslaten wordt natuurlijk nooit makkelijk. Maar het kan helpen als je je realiseert en accepteert dat je rol als ouder verandert. Daar kun je eigenlijk niet vroeg genoeg mee beginnen. Pas jouw verwachtingen aan. Focus op vertrouwen. Je hebt je kind in de opvoeding de juiste bagage meegegeven om op eigen benen te staan. Misschien nog niet alle, maar je hebt je kind zo goed mogelijk begeleid en bent er nog om je kind te ondersteunen als het daarom vraagt. Praat met je kind over de veranderingen en hoe je die ervaart. Toon je steun voor de nieuwe fase in zijn leven. Zorg ervoor dat je regelmatig contact houdt en respecteer tegelijkertijd ook de behoefte aan zelfstandigheid. Zoek manieren om jezelf bezig te houden en stel nieuwe doelen voor jezelf, zodat je de overgang kunt maken naar een nieuwe fase van je eigen leven.

Wat mij heeft geholpen

Wat mij heeft geholpen, is dat ik me realiseerde dat de keuze van mijn kind de enige juiste was. De tijd om zijn eigen weg te gaan was aangebroken. Ik kon mijn aandacht verleggen naar andere zaken, zoals de mantelzorg voor de wederzijdse ouders, de opvoeding van de andere kinderen, studie en werk. Daardoor kon ik mijn tijd op een positieve manier invullen. Het erkennen van mijn eigen emoties en praten met vrienden die ook te maken hadden met loslaten hielp me om deze overgang beter door te komen. Wel heb ik nog maandenlang een bordje te veel op tafel gezet en te grote porties gekookt. Maar ook dat gaat over blijkbaar.

Hoe ga jij om met het loslaten van je kind als het groter wordt? Leuk als je terugpraat. Dat kan hier in de comments of via het contactformulier. Op LinkedIn post ik elke dinsdag een blog. Elke week mijn blog in je tijdlijn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.

Herontdek je enthousiasme

blog, enthousiasme, Wieteke Snijder coaching en advies, enthousiasme terugvinden,

Herontdek je enthousiasme

Je passie of enthousiasme terugvinden? Voor sommigen onbegrijpelijk dat je die überhaupt kwijt kunt zijn geraakt. Anderen zullen begrijpen waarom ik hierover schrijf, want ook zij hebben ervaren dat wat je met enthousiasme doet, meer voldoening geeft. Helaas kan je enthousiasme geleidelijk verdwijnen. Of acuut, door een heftige gebeurtenis. Hoe kun je je enthousiasme weer herontdekken en een frisse wind door je leven laten waaien? In deze blog deel ik mijn ervaringen en inzichten om jou te helpen ook jouw enthousiasme terug te vinden.

Waarom enthousiasme soms vergaat

Enthousiasme kan om verschillende redenen vervagen. Routine en sleur kunnen ervoor zorgen dat zelfs de leukste bezigheden saai worden. Ook een burn-out of langdurige stress kan je enthousiasme temperen. Daarnaast veranderen wij als mens continu – wat je tien jaar geleden geweldig vond, past misschien niet meer bij wie je nu bent. En dat is oké. Maar wat als je niet meer zeker weet wat je enthousiasme geeft? Dan is het tijd om op onderzoek uit te gaan.

Hoe je je enthousiasme terugvindt

Gelukkig is enthousiasme niet iets dat voorgoed verdwijnt. Je kunt het herontdekken door bewuste keuzes te maken en nieuwe dingen uit te proberen. Hier zijn een paar manieren om je passie weer aan te wakkeren:

  1. Reflecteer op het verleden – Denk terug aan de dingen die je vroeger gelukkig maakten. Wat gaf je energie? Wat deed je met plezier zonder dat het als een verplichting voelde?
  2. Probeer nieuwe activiteiten – Soms helpt het om uit je comfortzone te stappen en iets nieuws te proberen. Een nieuwe hobby, cursus of sport kan een onverwachte bron van inspiratie zijn.
  3. Verander je routine – Kleine aanpassingen in je dagelijkse gewoonten kunnen een groot verschil maken. Zoek variatie en doorbreek patronen die je tegenhouden.
  4. Praat met inspirerende mensen – Anderen kunnen je op ideeën brengen waar je zelf nog niet aan had gedacht. Luisteren naar de passies van anderen werkt vaak aanstekelijk!
  5. Gun jezelf rust – Soms is het verlies van passie een signaal dat je oververmoeid bent. Tijd nemen voor ontspanning en zelfzorg kan wonderen doen voor je motivatie.

Wat mij heeft geholpen

In mijn zoektocht naar hernieuwd enthousiasme heb ik een paar dingen ontdekt. Ik herinnerde me dat ik als kind dat ik van dingen mooi maken hield en dat ik me niet kon voorstellen dat ik ooit zou willen stoppen met leren. Ik schreef me in voor een nieuwe studie en genoot ervan om kennis op te doen. Ook begon ik met nieuwe doelen stellen in mijn werk en persoonlijk. Ik gaf mezelf toestemming om dingen uit te proberen en plezier te beleven. Om meer kijk op mijn innerlijk te krijgen volgde ik yoga- en Tibetaanse meditatielessen. Doordat ik steeds nieuwsgierig was, kreeg ik meer kijk op mijn gevoelens en drijfveren.

Deel jouw ervaring

Heb jij weleens je enthousiasme verloren en weer teruggevonden? Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen en tips! Trouwens, lees je mijn blog graag en wil je elke week op de hoogte gesteld worden dat deze online staat, volg me op LinkedIn of neem contact met me op.

Rouwen is pendelen tussen verdriet en herstel

Wieteke Snijder coaching en advies, mantelzorg, rouwen, verlies, balans, zelfzorg, emotioneel, fysiek, mentaal, spiritueel

Rouwen is pendelen tussen verdriet en herstel

De rouw die we het beste herkennen is het verlies van een dierbare. Maar rouw kent vele vormen. Je kunt rouwen om het verlies van een relatie, een baan, je gezondheid, woonplaats of bijvoorbeeld een toekomstbeeld dat niet (meer) haalbaar is. Ook levend verlies, bijvoorbeeld als een geliefde dementerend is, is een vorm die voorkomt. Rouw is niet alleen tranen en pijn; het is ook de zoektocht naar een nieuw evenwicht. Hoe ga je verder als iets essentieels wegvalt?

Het eiland van verlies en het eiland van herstel

Rouwen, het verweven van het verlies in je leven, kun je zien als een proces waarin je heen en weer beweegt tussen twee ‘eilanden’. Er is het eiland van verlies, waar je je verdriet toelaat, rouwt en herinneringen koestert. En er is het eiland van herstel waar je je leven weer oppakt, afleiding zoekt en nieuwe perspectieven ontdekt.

Als je te lang op het eiland van verlies blijft, is er kans dat je verdrinkt in het verdriet. Maar als je alleen op het eiland van herstel blijft, loop je het risico dat je je gevoelens gaat verdringen. Daarom is het belangrijk om met een denkbeeldig roeibootje heen en weer te pendelen tussen deze twee werelden.

Rouw is nooit lineair

Manu Keirse, expert in rouwverwerking, benadrukt dat rouw geen rechte lijn is met een duidelijk begin en einde. Het is een golvende beweging, waarin momenten van intens verdriet worden afgewisseld met periodes van rust en acceptatie. Hij stelt dat rouw een liefdevolle reactie is op verlies: je rouwt omdat je hebt liefgehad.

Hoe vind je balans?

  • Sta jezelf toe om te rouwen. Geef ruimte aan je verdriet, zonder oordeel. Het mag er zijn.
  • Gun jezelf ook herstel. Zoek momenten van vreugde, zonder schuldgevoel. Lachen betekent niet dat je niet meer rouwt.
  • Zoek steun. Praat met anderen, of dat nu vrienden, een rouwgroep of een professional is. Manu Keirse benadrukt hoe belangrijk het is om rouw te delen.
  • Wees geduldig met jezelf. Rouw heeft geen vaste tijdlijn. Je hoeft niet over iets heen te komen, maar leert er geleidelijk mee leven. In het beste geval groei je om je verlies heen.

Waar sta jij?

Herken jij het beeld van de twee eilanden? Waar bevind jij je nu? En hoe zorg jij ervoor dat je blijft pendelen tussen verdriet en herstel?

——————

Zijn we nog niet gelinkt? Daar moeten we nodig verandering in brengen! Ga naar Linkedin, klik op mijn profiel en stuur me een connectieverzoek of klik op ‘volgen’. Dan krijg je elke week mijn blog in je tijdlijn. Zin om over dit onderwerp door te praten? Neem contact met me op.

De sandwichgeneratie

sandwichgeneratie, Wieteke snijder coaching en advies, blog

De sandwichgeneratie

Er komt een moment in je leven dat je tegelijkertijd voor je kinderen én je ouder wordende (schoon)ouders zorgt. Je bent aan twee kanten nodig: je kinderen, die nog thuis wonen en afhankelijk zijn, en je ouders, die steeds meer jouw steun nodig hebben. Dan ben je in de ‘sandwichgeneratie’. Het is een fase die veel voldoening kan brengen, maar die ook ontzettend uitdagend kan zijn. Hoe blijf je staande, terwijl je zorg geeft in twee richtingen?

De onzichtbare balans

Als mantelzorger voor je ouder(s) ervaar je zo nu en dan dat de rollen omdraaien. De ouder die ooit alles voor jou deed, heeft nu jouw hulp nodig. Tegelijkertijd vragen je kinderen nog steeds je aandacht en energie. Die balans voelt kwetsbaar: de ene keer vraag je je af of je genoeg doet voor je ouders, de andere keer voel je je schuldig omdat je er niet altijd voor je kinderen kunt zijn. En ergens, vaak achteraan, komt de vraag: hoe zorg ik nog voor mezelf?

Loslaten begint met acceptatie

Een belangrijke les die ik heb geleerd, is dat loslaten niet betekent dat je opgeeft, maar dat je accepteert wat je niet kunt veranderen. Je kunt niet alles perfect doen. Er zijn dagen waarop je ouders meer nodig hebben en je kinderen even moeten wachten, of andersom. Het helpt om jezelf niet te vergelijken met anderen en te onthouden dat jij je best doet.

Hoe pak ik deze levensfase aan?

  • Communiceer eerlijk: Wees open over wat je aankunt, zowel naar je kinderen als naar je ouders. Het kan moeilijk zijn, maar eerlijkheid voorkomt onrealistische verwachtingen.
  • Creëer rituelen: Zorg voor kleine momentjes van verbinding, zoals samen eten of een wandeling maken, zowel met je kinderen als je ouders.
  • Vraag hulp: Je hoeft het niet alleen te doen. Zoek steun bij familie, vrienden of professionele hulpverleners. Mantelzorg is geen soloproject.
  • Gun jezelf rust: Plan bewust tijd in om iets voor jezelf te doen, hoe klein ook. Een kop koffie in stilte of even een wandelingetje in de natuur kan al een verschil maken.

Leren van twee generaties

Wat mij vaak raakt, is dat je in deze fase niet alleen geeft, maar ook zoveel leert. Van mijn kinderen leer ik om in het moment te leven en te genieten van kleine dingen. In de relatie met mijn ouders leer ik wat echt belangrijk is in het leven en hoe waardevol het is om er voor elkaar te zijn.

Wat betekent loslaten voor jou?

Ben jij ook in deze sandwichgeneratie van zorgen voor je ouders én je kinderen? Hoe ga jij om met de uitdagingen, en wat helpt jou om de balans te bewaren? Laat het weten via een DM op mijn LinkedIn of neem contact met me op.

Een compliment aannemen, hoe doe je dat?

compliment, Wieteke Snijder coaching en advies, blog, verbinding

Een compliment aannemen

Krijg je een compliment, maar weet je niet wat je dan moet zeggen? Misschien voel je de neiging om het weg te wuiven of meteen iets terug te zeggen. Voor veel mensen is het lastig om waardering écht te ontvangen. Dat heeft vaak minder te maken met wie het zegt of wat die persoon zegt, maar meer met hoe je naar jezelf kijkt. Waarom voelt het zo ongemakkelijk? Kun je leren om een compliment, lieve woorden of genegenheid oprecht te accepteren? 

Het gekwetste kind in je 

Misschien heb je toen je opgroeide niet vaak gehoord dat je goed genoeg bent. Of voelde het alsof je hard moest werken om liefde te krijgen. In iedereen schuilt een gekwetst kind. Als volwassene blijven we soms patronen herhalen. Een compliment kan dan botsen met het beeld dat je van jezelf hebt. Je denkt: “Dit ben ik niet waard.” Maar weet je? Dat kind in je verdient het om liefdevol te worden omarmd. Iedereen verdient dat!

De innerlijke saboteur 

Naast je gekwetste kind speelt ook een innerlijke saboteur vaak een rol. Dat is dat stemmetje in je hoofd dat fluistert: “Ze menen het vast niet” of “Ze zeggen het alleen om aardig te zijn.” Deze saboteur beschermt je wel tegen teleurstelling, maar houdt je ook op afstand van echte verbinding. Door te herkennen wanneer deze stem spreekt, kun je ervoor kiezen om hem minder serieus te nemen. 

Lieve woorden en daden 

Ook genegenheid aannemen kan lastig zijn. Misschien herken je het niet, of twijfel je aan de oprechtheid. Probeer te letten op kleine dingen: een warme blik, een lief gebaar of een aardig appje. In plaats van je af te vragen wat de ander ermee bedoelt, probeer te denken: “Wat fijn dat iemand dit voor mij doet.”

Hoe neem je een compliment aan?

Hoe neem je dan een compliment aan? Oefen met mensen bij wie je je veilig voelt. Krijg je een compliment, luisteren, adem door en zeg dan eenvoudig: “Dankjewel.” Je hoeft verder niets te zeggen of uit te leggen. Voel even hoe het is om het compliment toe te laten.

Geef jezelf toestemming 

Het leren ontvangen van complimenten en genegenheid is een proces. Jij mag waardering ontvangen, precies zoals je bent. Soms voelt het ongemakkelijk, en dat is oké. Geef jezelf toestemming om stapje voor stapje te oefenen. Als iemand iets liefs zegt of doet, glimlach en zeg: “Dankjewel.” Elk “dankjewel” brengt je een stap verder. Hoe beter je leert ontvangen, hoe meer ruimte je maakt voor verbinding en waardering in je leven. 

———

Wil je oefenen met complimenten ontvangen? Dat kan ook samen met je coach. Bezielend coaches zoals ik werken met het Complimentenfeest. Wil je ontdekken wat het voor jou kan doen? Neem vrijblijvend contact op. Zijn we nog niet gelinkt? Volg me op LinkedIn of stuur een connectieverzoek, dan krijg je wekelijks mijn blog in je tijdlijn.

De pleaser en de eeuwige twijfel

Wieteke Snijder coaching en advies, twijfel, pleaser, kiezen, hulp

De pleaser en de eeuwige twijfel

Twijfel. We kennen het allemaal. Maar voor sommigen is het altijd aanwezig. Dit geldt vooral voor pleasers. Dat zijn mensen die al als kind leerden om zichzelf weg te cijferen voor anderen. Maar hoe komt dat? En, belangrijker, hoe kun je daardoorheen breken?

Waar komt pleasen vandaan?

Voor veel pleasers begint het in de kindertijd. Misschien kreeg je geen onvoorwaardelijke liefde van je ouders of verzorgers. Je leerde dat je liefde moest verdienen door aan verwachtingen te voldoen, niet te veel op te vallen en vooral niemand teleur te stellen. Je eigen behoeften kwamen vaak op de tweede plaats. Als kind ontdekte je al snel dat het beter was om stil te zijn en mee te gaan met de stroom. Deze manier van overleven werkte toen, maar laat een blijvende impact achter.

Twijfel als volwassene

De pleaser groeit op, maar het patroon blijft. Het wegcijferen van jezelf zit zó diep vanbinnen. Zelfacceptatie hangt af van wat anderen denken. Dat is het moment waar de twijfel begint. Elke beslissing kan lastig zijn. Denk maar aan vragen als: ‘Wat als iemand boos wordt?’. ‘Wat als ik de verkeerde keuze maak?’ of ‘Wat als ik iemand teleurstel?’ Een simpel ‘Wat wil ik?’ kan heel moeilijk zijn. Je bent zó gewend om anderen te pleasen, dat je je eigen verlangens niet eens herkent. Zelfs als je intuïtie iets zegt, overschreeuwt de angst over ‘wat anderen ervan zullen denken’.

De last van pleasen

Die twijfel is niet alleen vervelend, maar ook vermoeiend. Het constant wikken en wegen kost veel energie. Bovendien brengt het vaak geen echte voldoening, omdat je keuzes niet vanuit jezelf komen. En het kan ook averechts werken. De ander kan zich ongemakkelijk voelen omdat je altijd maar aangepast bent. Of jij raakt gefrustreerd, want die gewaardeerde erkenning komt niet altijd. Zo blijf je vastzitten in een cirkeltje van twijfelen en vragen waarom je niet gelukkig kunt zijn.

De weg naar bevrijding

Het doorbreken van deze cyclus begint met bewustwording. Hier zijn enkele stappen die je zouden kunnen helpen:

  1. Herken je pleaser-patroon – Let eens op hoe vaak je beslissingen neemt om anderen te pleasen. Hoe voelt dat? Wat zou je willen als je alleen naar jezelf luisterde?
  2. Kom in contact met je eigen behoeften – Begin klein. Vraag jezelf regelmatig: ‘Wat wil ik nu echt?’ Ook al weet je het niet meteen, blijf deze vraag stellen. Je eigen stem wordt sterker als je het vaker doet.
  3. Accepteer dat je niet iedereen tevreden kunt houden – Dit is misschien wel het moeilijkste. En tegelijk de belangrijkste: je bent verantwoordelijk voor jouw geluk, anderen voor het hunne. Hun teleurstelling betekent niet dat jij tekortschiet.
  4. Durf te kiezen, ook als je twijfelt – Perfectie bestaat niet. Wees niet bang voor twijfels, maar laat ze je niet tegenhouden om keuzes te maken. Elke keuze, hoe klein ook, helpt je om meer vertrouwen in jezelf te krijgen.
  5. Zoek hulp als je vastloopt – Therapie of coaching kan je helpen om oude patronen uit je kindertijd te begrijpen en los te laten. Soms is dat nodig om verder te komen.

Een leven zonder twijfel

Verandering is niet eenvoudig. Het kost moed om oude patronen los te laten. Maar de beloning is groot. Door trouw te zijn aan jezelf, wordt het leven lichter. De twijfel gaat misschien niet meteen weg, maar het krijgt minder grip op je. En uiteindelijk? Dan kom je erachter dat de liefde en waardering die je zocht, altijd al in jezelf zaten. Dat is de grootste bevrijding die er is.

Wil je terugpraten? Dat vind ik altijd leuk. Neem contact met me op, stuur een connectieverzoek of volg me op LinkedIn.

Zin in de overgang

blog, Wieteke Snijder coaching en advies, overgang, zin in de overgang, overgang, zingeving, vragen

Zin in de overgang

Zin in de overgang?! Wie heeft er nou zin in de overgang? Dacht je nét nog dat je fris en fruitig was, blijk je in de bloei van je slijtage te zijn! Als je dacht dat deze blog over de zin in seks of intimiteit zou gaan tijdens de overgang, moet ik je teleurstellen. Deze blog gaat over hoe zingeving tijdens de overgang een rol kan spelen in je transformatie.

Zinderend

De één kan het woord overgang niet meer horen, de ander ontdekt net wat het is. Of althans, kán zijn, want de overgang verloopt voor elke vrouw verschillend. Voor veel vrouwen om mij heen, inclusief mijzelf, is de overgang een uitdagende periode, zowel fysiek als emotioneel. Hoe is het met jou en de overgang? Hoe zorg jij ervoor dat je deze fase met zelfvertrouwen en welzijn doorkomt? Welke rol speelt zingeving in deze fase van je leven? En maak jij je partner deelgenoot van je ervaringen?

Kort lontje

Toen ik een aantal jaren geleden soms ineens een korter lontje had, regelmatig slechter sliep, moeilijker uit mijn woorden kwam en sneller een vol hoofd had, vond ik dit niet alleen lichamelijk, maar ook emotioneel belastend. En verwarrend. Toen me duidelijk werd dat mijn klachten samenhangen met mijn veranderende hormonen én onze kinderen tegelijkertijd aardig aan het puberen waren geslagen, heb ik mijn man de keuze voorgelegd: “Je kunt nu nog kiezen om te gaan. Maar als je blijft, zul je de hele periode met ons moeten uitzitten.” Dat klinkt nogal cru, maar voor mij was het op dat moment volkomen logisch als hij het vooruitzicht van mijn overgang en de puberjaren van onze kinderen als schrikwekkend zou ervaren. En beide duren nu eenmaal járen! Mijn man lachte eens hartelijk, koos ervoor om te blijven en daarmee leek de kous af.

Veel te ontdekken

Maar voor het proces dat overgang heet was de kous natuurlijk helemaal niet af, maar nog maar net begonnen. Er is ook zo veel te leren en ontdekken! Juist omdat de periode zich goed leent om vragen als ‘wie ben ik eigenlijk als ik alleen maar ‘ik’ hoef te zijn.’ En de hormonen meehelpen om wat ‘egocentrischer’ (lees: minder verzorgend naar anderen) te worden. Daarom gaat voor mij de overgang naast de ongemakken en klachten, niet louter om het lichamelijke. Ik voel er wel wat voor om met dr. Christiane Northrup te spreken: “De overgang is een kans om opnieuw uit te vinden wie je bent.” Juist daarom komen meer vrouwen in de overgangsperiode met zingevingsvragen in mijn praktijk.

Goed voor jezelf zorgen

Natuurlijk kun je bepaalde fysieke klachten pareren door er een gezond leven op na te houden. Het dag-nachtritme volgen, voldoende rust nemen, ook overdag, bewust tot rust komen voor bedtijd, elke dag een frisse neus halen, lekker in beweging blijven, gevarieerd en onbewerkt eten helpt voor iedereen. Toch kan het zijn dat dat voor jou onvoldoende is. Dan is het fijn om je te verdiepen in hoe de overgang werkt, wat jij ervaart en hoe de klachten samenhangen met de overgang of misschien duiden op iets onderliggends, zowel fysiek als emotioneel. Ik durf zelfs een stapje verder te gaan en te beweren dat je ook kunt onderzoeken hoe je naast emotioneel ook psychisch en spiritueel een verandering doormaakt. En kunt onderzoeken welke rol zingeving hierin speelt voor jou.

Jouw overgang helder in beeld

Het is hoe dan ook aan te raden om je te verdiepen in hoe de overgang jou beïnvloedt. Probeer hiervan een duidelijk beeld te krijgen. Voor een beter overzicht kun je een dagboekje bijhouden. Dan kun je beter ontdekken of er een trend in zit en met welke regelmaat symptomen of emoties terugkomen. Noteer ook waar je wel en juist geen energie van krijgt of zin in hebt. Van welke bezigheden je van gaat stralen en wat je afmat. Praat met zussen en vriendinnen over wat je ontdekt voor steun en herkenning.

Je hoeft het niet alleen te doen

Is er meer aan de hand of twijfel je of jouw klachten samenhangen met de overgang, bezoek dan een overgangsconsulente. Dat kan zonder verwijzing, je kunt zelf een afspraak maken. Er is een kans dat de vermeende burn-out of depressieve klacht niet op zichzelf staat, maar samenhangt met je transformatie. Een overgangsconsulente kan je informeren over mogelijke behandelingen zoals hormoontherapie of adviseren over passende natuurlijke remedies zoals mindfulness, meditatie of ademhalingsoefeningen. Of je doorverwijzen. Sommige symptomen zul je wellicht moeten accepteren of verdragen. En ook dat zal beter gaan als je snapt waarin je je bevindt en als je ervaart dat je zelf het roer in handen hebt om door deze fase te navigeren.

Hoe ga jij om met de overgang en de veranderingen die deze fase met zich meebrengt? Hoe ervaar jij zin in de overgang? Welke rol speelt zingeving voor jou en hoe geef jij dit de ruimte? Laten we linken, stuur me daar een DM of reageer via de contactpagina, ook als je eens wilt doorpraten over dit onderwerp of onderwerpen uit eerdere blogs.

Gemis rond Kerstmis

Kerstmis, gemis, Wieteke Snijder coaching en advies, rouwen, eenzaamheid, liefde

Gemis rond Kerstmis

Kerstmis is bij uitstek een feest van samenzijn. Maar voor velen is het ook een periode waarin je gemis of eenzaamheid extra kunt voelen. Hoe kun je omgaan met zulke gevoelens in de kersttijd?

Gemis

Ben je een dierbare verloren, dan kunnen juist de feestdagen herinneringen oproepen. Dat kan intens zijn of ongemakkelijk voelen. Je wilt de sfeer niet verpesten, maar zit wel met je gevoelens. Wat je kunt doen is bewust herdenken. Reserveer een momentje. Steek een kaarsje aan of breng een toost uit. Of deel herinneringen. Praat over de overledene of vertel een anekdote. Of doe iets speciaals ter nagedachtenis: draai het favoriete lied of maak het lievelingstoetje. Zo geef je ruimte aan het gemis.

Rouwen

Als je recent een verlies hebt meegemaakt, is een vrolijk kerstfeest niet het eerste waar je op zit te wachten. Realiseer je dat het niet nodig is om vrolijk te doen als je je verdrietig voelt. Geef ruimte aan je emoties en praat erover met mensen die je vertrouwt. Feest vieren zoals gebruikelijk is geen moeten. Doe wat goed voelt. Vier het klein of kies voor een rustige dag alleen. Als het zwaar is, zoek steun bij een vriend, familielid of een professional. Je gevoelens delen lucht op.

Eenzaamheid

Misschien heb je niet een dierbare verloren, maar ervaar je wel eenzaamheid of gebrek aan emotionele verbinding. Bijvoorbeeld omdat je familie of vrienden ver weg wonen, je een scheiding achter de rug hebt of over het algemeen moeite hebt met aansluiting vinden. Dan kun je je geïsoleerd voelen. Om van Kerstmis toch een feest van samen te maken, kun je overwegen om een gezelschap op te zoeken. Ben je erg ondernemend, dan kun je zelf een bijeenkomst, kerstdiner of spelletjesmiddag organiseren. Ben je meer afwachtend, breng dan tijd door met andere eenzamen, zoals mensen in een zorginstelling of verzorgingstehuis. Of meld je aan als vrijwilliger bij de voedselbank of een maaltijdbezorgdienst. In alle gevallen: bel vrienden en familie op, deel je gevoelens met vertrouwelingen en zorg goed voor jezelf. Doe iets waar je van geniet, zoals een frisse duik, lange wandeling, een goed boek of een film.

Liefde

Voor iedereen geldt: praten helpt. Juist in deze periode kan het helend zijn om met anderen te praten en samen stil te staan bij je gevoel. Of je nu herdenkt, rouwt of een nieuw begin maakt; kerstmis gaat uiteindelijk om liefde. En liefde blijft bestaan, ook als de mensen die we liefhebben niet (meer) fysiek bij ons zijn.

Fijne feestdagen gewenst 🎄

Goed voelen om me goed te voelen

Wieteke Snijder coaching en advies; blog; voelen, goed voelen om me goed te voelen.

Goed voelen om me goed te voelen

Goed voelen is voor mij niet iets wat ik automatisch doe. Althans, ik voel wel wat er in mij leeft, maar er komt direct een gedachte overheen. Een overtuiging, een ‘oude groef’ die het gevoel overstemt. Of het wegredeneert. En daar ben ik zo ondertussen wel klaar mee. Ik verlang ernaar goed te voelen. En ik heb ontdekt dat ik daadwerkelijk invloed heb op het aandacht geven aan wat ik voel. In de coaching noemen we dat ‘de waarnemer’ activeren.

Waarnemen

Ja, waar gaat goed voelen voor mij dan over? Het gaat om waarnemen welke gedachten, emoties en overtuigingen ik heb. Welke prikkels er binnenkomen en of ik die prettig of onprettig vind. Ontrafelen welk gedrag ik laat zien onder invloed van omstandigheden en contacten met anderen. Kortom, bewuster in het moment zijn. Observeren. En hoewel ik al jaren yoga heb gedaan, meditatielessen volg, stille boswandelingen maak, lukt het me niet altijd om bewust waar te nemen. Laat staan patronen te ontdekken.

Ontrafelen

Gelukkig is papier geduldig. En schrijf ik graag. Daarom heb ik een prachtig schrift gekocht om mijn waarnemingen in het kader van ‘goed voelen om me goed te voelen’ opschrijf. Niet elke dag, maar toch regelmatig zoek ik een rustig plekje om op te schrijven wat er in mij omgaat. Ook praten met iemand die kan luisteren om te begrijpen helpt me enorm. Gelukkig ben ik gezegend met een paar mensen om mij heen die deze kunst beoefenen. Ook door gesprek wordt mijn binnenste een beetje zichtbaarder voor mezelf, zodat ik keuzes kan maken.

Kleine dingen

En wat blijkt? Ik ontdek dat me goed voelen in zulke kleine dingen zit. Bijvoorbeeld ervoor kiezen te zingen als ik de neiging heb. Rust te nemen als mijn lijf erom vraagt. Een frisse neus te halen, al is het maar even. Opmerken waarvoor ik dankbaar ben. Geen grootse dingen, maar juist simpel: een interessant boek, de glimlach van de kassière vanmorgen, de gezonde zelfgemaakte salade bij de lunch. 

Wat kan ik zelf doen?

Als ik merk dat ik in een negatieve spiraal zit, vraag ik mezelf tegenwoordig: wat kan ik nu doen om me goed te voelen? Soms is dat een wandeling, een goed gesprek, of gewoon even diep ademhalen. Me goed voelen begint met goed te voelen. En dan te kiezen voor wat goed voelt.

Iemand met soortgelijke ervaringen?

Ik ben Wieteke Snijder, zingevings- en relatiecoach en zelf ook een zoekende mens. Elke week verschijnt er een blog van mijn hand. Geen blog missen, volg me dan op LinkedIn of stuur me een connectieverzoek. Wil je onderzoeken of coaching iets is voor jou, vul dan het contactformulier in op mijn website, dan bel ik je voor een oriënterend gesprek. Dat is uiteraard vrijblijvend en gratis.

Kiezen vanuit jezelf

Wieteke Snijder coaching en advies, kiezen voor jezelf, blog

Kiezen vanuit jezelf

Kiezen vanuit mijzelf vind ik lastig. Zeker omdat ik als pleaser -als ik niet oppas- vooral erop gericht ben anderen tevreden te stellen. De vraag “Wat wil ík eigenlijk?” vervang ik automatisch door “Wat verwachten anderen van mij?” Het eindeloze afwegen en rekening houden met iedereen om me heen kan me verlammen. Dan kies ik maar niets. En om de spagaat niet te hoeven voelen, leid ik mezelf maar af.

Aan wie ben ik loyaal?

Inmiddels weet ik dat andere pleasers net als ik worstelen met loyaliteit. Je weet dat er iets moet veranderen, maar je wilt trouw zijn aan familie, vrienden of werk. Dat geeft een spagaat. Want elke keuze lijkt een verlies: van goedkeuring, harmonie, of zelfs van liefde. Maar ja, ik realiseer me ook: is trouw zijn aan anderen niet pas écht waardevol wanneer je trouw kunt blijven aan jezelf?

Verwachtingen

En dan heb je nog te maken met de verwachtingen. Die van anderen, maar ook die van jezelf. Wij pleasers hebben vaak het idee dat onze eigen verlangens minder belangrijk zijn of zelfs egoïstisch. Maar wat blijkt? Als je jezelf keer op keer wegcijfert, draaien de keuzes die je maakt om anderen, niet om jou. Kiezen vanuit jezelf is niet egoïstisch. Je eigen geluk nastreven is niet egoïstisch. Het is een voorwaarde om te kunnen zijn wie jij bent. Helemaal te stralen zoals jij bent. Of geldt dat alleen voor anderen, niet voor jou?

Hart

Om écht te kunnen kiezen vanuit jezelf, zul je willen ontdekken waar je hart van gaat kloppen. Goed voelen: wat wil je diep vanbinnen? Stilte en reflectie kunnen hierbij helpen. Of praten met iemand die goed oordeelloos kan luisteren. Door ruimte te maken voor jouw wensen en verlangens, wordt duidelijk wat jou energie en vreugde geeft. Kom je er nog niet zo achter? Soms helpt het om deze vragen te stellen: Als niemand iets van mij zou verwachten, wat zou ik dan kiezen? Hoe wil ik dat mijn leven eruitziet over vijf jaar?

Actie

Naar je hart luisteren kan onwennig zijn, of zelfs spannend. Je zult uit gewoonte jezelf regelmatig afleiden of wegrennen van wat je weet. Maar gebruik je hoofd: kiezen voor jezelf is geen egoïsme, maar zelfzorg. Het is een krachtig signaal naar jezelf én je omgeving dat jouw behoeften ertoe doen. Het kan eng zijn om oude patronen los te laten en je hart te volgen, maar iedere kleine stap brengt je dichter bij een leven dat écht van jou is. Zodat je jouw échte kwaliteiten aan de wereld kunt geven.

Wat is een keuze die jij vandaag kunt maken om dichter bij jezelf te blijven?

Wil je terugpraten, dat vind ik altijd leuk. Hierover doorpraten of toe aan een goed gesprek? Neem contact met me op, stuur een connectieverzoek of volg me op LinkedIn.