Als je altijd zorgt, vergeet je jezelf

Wieteke Snijder coaching en advies, zorgt, zorgen, pleasen, overlevingsmechanisme, overlevingsstrategie, fawnen, onderdanigheid,

Als je altijd zorgt, vergeet je jezelf

Sommige mensen maken als vanzelf ruimte voor anderen.
Voelen snel aan wat er nodig is,
Waar spanning hangt
Wie iets mist.
Schuiven op, maken zachter, vullen aan.

Glimlachen als iets in hen eigenlijk wil zuchten.
Zeggen ‘tuurlijk’ terwijl hun lijf ‘nee’ had willen zeggen.
Blijven langer,
Luisteren dieper,
Geven meer.

En ergens onderweg, vaak ongemerkt, raken ze iets kwijt.

Niet in één keer.
Maar in kleine stukjes.
Een overgeslagen pauze
Een grens die verschoof.
Een wens die te stil bleef om gehoord te worden.

Tot ze op een dag merken:
Ik weet niet meer precies wat ik wil.
Wat ik voel.
Waar ik eindig en de ander begint.

Het heet zorgzaam, gevoelig, loyaal.
Maar wat als het eigenlijk een oude overlevingskunst is?
Wat als je geleerd hebt dat je liefde verdient door te geven?
Dat je pas goed genoeg bent als de ander het goed heeft?
Wat als je zo veel hebt gezorgd,
dat je vergeten bent dat je ook zelf een plek hebt aan tafel?

Er is een andere manier.

Een manier waarop je nog steeds kunt geven
maar niet ten koste van jezelf.

Waarin je oefent om te voelen: Wat heb ík nu nodig?
En dat serieus neemt, ook als het ongemakkelijk is.
Waarin je leert zeggen: Tot hier.
Niet uit hardheid, maar uit liefde.

Waarin je jouw eigen stem niet langer fluistert,
maar haar langzaam terug uitnodigt.

Adem.
Stilte.
Ruimte.

Jij mag er ook zijn.
Niet alleen als helper.
Maar als mens.
Met jouw ritme.
Jouw grenzen.
Jouw verlangen.

Zonder moeten.
Jouw keuze.

Ook uit het moeten en in het willen stappen? Neem contact met me op voor een oriënterend gesprek. Dat is altijd gratis. Wil je elke week mijn blog in je tijdlijn op LinkedIn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.

Zo bedoelde ik het niet

Wieteke Snijder coaching en advies, liefde, zo bedoelde ik het niet, bedoelde, bedoelen, communiceren, bedoelen

Zo bedoelde ik het niet

Mensen zeggen zelden precies wat ze bedoelen. En als ze dat al proberen, komt het zelden precies zo aan.

Een moeder die aandringt dat haar kind z’n bord leegeet, bedoelt eigenlijk: “Ik wil niet dat je tekort komt. Je moet leven, groeien, sterk zijn.” Maar het kind hoort misschien: “Je doet het fout. Je bent lastig.”

Een vader die zich kwaad maakt over de opleiding die zijn dochter kiest, probeert te zeggen: “Ik ben bang dat je struikelt. Ik wil je behoeden.” Maar wat zij hoort is: “Je stelt me teleur. Jij weet niet wat goed is voor jou.”

In relaties en gezinnen, in vriendschap en op de werkvloer — overal botsen onze bedoelingen tegen de muren van andermans verwachtingen, ervaringen, en onzekerheden.

Zoals bij de partners die hebben afgesproken dat ze ’s nachts de voordeur op slot doen. Op een avond vergeet zij het.
Hij zegt de volgende morgen: “Je hebt de deur weer niet op slot gedaan. Dat hadden we afgesproken.”
Hij bedoelt: “Ik wil me veilig voelen. Ik wil erop kunnen vertrouwen dat jij aan ons denkt, ook in kleine dingen.”
Zij hoort: “Je faalt. Je bent slordig. Je kunt niks goed doen.”
Zij voelt: “Mijn goede intenties tellen niet. Ik word afgerekend op fouten.”
Maar zo bedoelde hij het niet.

Of ouders die hun puber volop vrijheid geven, trots op het vertrouwen dat ze tonen — en zich verbazen als hun kind zich terugtrekt, afwijzend reageert, of verdrietig lijkt. “We geven je toch alle ruimte?”
De jongere ervaart: “Niemand kijkt naar me. Niemand mist me. Misschien doe ik er niet toe.”
Maar zo bedoelden ze het niet.

En jij zelf?
Wanneer zei jij voor het laatst iets scherps, iets dat uit je mond rolde voor je hart het kon verzachten?
Probeerde jij te zorgen, terwijl het overkwam als bemoeien?
Klonk je afstandelijk, terwijl je eigenlijk gekwetst was?
Sprak je uit angst, terwijl je eigenlijk alleen maar van iemand hield?

Liefde is bijna altijd aanwezig, onder een laagje irritatie, kritiek of afstand.

Er is vaak liefde, zelfs in verwijten. Vaak zorg, zelfs in controle. Er is vaak angst, zelfs in stilte. We bedoelen het goed. Of in elk geval: beter dan het soms overkomt. Maar de liefde moet zich een weg banen door oude pijnen, gemiste signalen, verschillende talen van hechting, van opvoeding, van hoop.

Wat jij zegt met je daden, hoort de ander met diens wonden. En zo blijven we zoeken.
Misschien is het daarom goed om af en toe te vragen: “Wat hoorde jij eigenlijk?”
Dan te luisteren, te erkennen en te durven zeggen: “Zo bedoelde ik het niet.”

Wil je de boodschappen die je geeft of kreeg in een nieuw daglicht zetten? Neem contact met me op voor een oriënterend gesprek. Dat is altijd gratis. Wil je elke week mijn schrijfsel in je tijdlijn op LinkedIn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.

Over boosheid, vergeving en acceptatie – als het leven niet meewerkt

invloed, controle, keuze, vergeven, loslaten, boosheid, vergeving, acceptatie, Wieteke Snijder coaching en advies, onderzoek, boosheid, vergeven, vergeving, aandachtig aanwezig zijn, het is wat het is.

Over boosheid, vergeving en acceptatie – als het leven niet meewerkt

Ken je dat, het gevoel dat alles tegenzit? Dat het leven je precies dát geeft waar je niet om gevraagd hebt? Hoe makkelijk het dan is om boos te worden, te mopperen, te vechten tegen wat er is. Alsof je telkens probeert het leven in jouw mal te duwen, maar het weigert zich te vormen. Je voelt weerstand. Vraagt je af: “Waarom overkomt mij dit? Waarom gaat het niet zoals ik wil?”

De boosheid, het verzet, lost eigenlijk niets op. Het draagt juist bij aan het lijden. Het verhaal dat we onszelf vertellen zorgt ervoor dat de pijn steeds opnieuw activeert. De sleutel ligt niet in het veranderen van wat er gebeurt, maar in hoe we ermee omgaan! Als je dit mechanisme doorziet, ontstaat het inzicht: dit is een gedachte, een oud patroon, geen absolute waarheid. Daar ontstaat ruimte.

Stoppen met vechten tegen wat is

Wanneer je ophoudt met vechten tegen het moment, als je acceptatie toelaat, ontstaat vergeving. Eckhart Tolle zegt iets krachtigs over vergeving: het is niet iets dat je actief doet, maar iets dat vanzelf ontstaat. Vergeven heeft niets te maken met goedkeuren. Het is alleen het loslaten van de wens dat het anders was gelopen. Vergeving bevrijdt je uit je verhaal van slachtofferschap,

Acceptatie: het is wat het is

Acceptatie dat het is wat het is, is een daad van kracht. Je zegt tegen jezelf, “Dit is wat er is en ik stop met vechten tegen de realiteit.” Natuurlijk mag je nog steeds alles voelen. Je hoeft niets weg te drukken. Maar je kiest ervoor om je niet te laten leiden door die gevoelens. Je kiest ervoor om aanwezig te zijn.

Blijf trouw aan jouw waarden

De uitnodiging is om trouw te blijven aan je waarden. Ook als je boos bent. Ook als het (l)even tegenzit. Wil je iemand zijn die liefheeft, die moedig is, die rustig blijft, die eerlijk is? Dan kun je, zelfs midden in de storm, kiezen voor een kleine stap die past bij die waarde.

Hoe doe je dat? Vraag jezelf drie dingen af:

  1. Kan ik, op dit moment, toestaan dat dit is wat er is?
  2. Wat is mijn geest me allemaal aan het vertellen over deze situatie? En: hoef ik dat allemaal te geloven?
  3. Wat voor mens wil ik zijn in dit moment?

Loskomen van je verhaal

Het leven doet wat het doet. Soms zacht. Soms rauw. Onze vrijheid ligt erin hoe we ermee omgaan. Om niet mee te gaan met de boosheid, maar haar te zien als een signaal, niet het stuur. En misschien, op een dag, zonder dat je het probeert merk je ineens: je hebt vergeven. Je bent losgekomen van je verhaal. En je bent vrij.

Wil je doorpraten over dit onderwerp of zoek je een coach om je cirkel van invloed een beetje helderder te krijgen? Neem contact met me op voor een gratis oriënterend gesprek. Volg me op LinkedIn of stuur een connectieverzoek en ontvang wekelijks mijn blog in je tijdlijn.

Vind je purpose in het NU

Vind je purpose in het NU

Velen van ons zijn ernaar op zoek: purpose. We willen werk dat vervullend is, dat aansluit bij ons zielenpad en waarmee we het liefst ook in ons levensonderhoud kunnen voorzien. Wat we ons niet realiseren is dat je purpose geen doel in de verte is dat je ooit zult bereiken. Het is geen eindbestemming, geen vastomlijnd plan dat ergens in de toekomst op je wacht. Je purpose is hier. In het NU. In dit moment. Hoe meer je probeert je purpose te bedenken en bereiken, hoe verder hij lijkt te verdwijnen. De clou is dat je stopt met zoeken en begint met Zijn. Mediteren kan je helpen om dat te ervaren. Er zijn vast meer mensen die zich dit realiseren, want niet alleen de meditatieles die ik volg zit bijna altijd vol.

Laat los wat je niet bent

Door te mediteren, leer je concentreren en observeren. Je bént je gedachten niet, je neemt ze waar. Als de waarnemer van je gedachten zit je als het ware naast de rivier van gedachten die opkomen, langs stromen en weer verdwijnen. Soms is de gedachtestroom kolkend en woest en soms kabbelend en rustig. Door te observeren, kom je ervan los. Je merkt overtuigingen op die je misschien al jaren met je meedraagt, maar die eigenlijk niet van jou zijn. Ideeën over wie je zou moeten zijn, verwachtingen van anderen, oude verhalen over wat wel en niet mogelijk is. Veel kan overboord. Het mooie is dat overblijft wat echt is. Wat moeiteloos klopt. Wat altijd al in jou zat. Dat is de kern van jouw purpose. Niet iets dat je buiten jezelf hoeft te zoeken, maar iets dat je onthult door simpelweg te Zijn.

Het NU is alles wat er is

Je hebt het Zijn vast wel eens meegemaakt. Een moment in je leven dat je helemaal opging in een activiteit. Ineens waren er uren omgevlogen. Alles leek vanzelf te gaan, zonder twijfel of spanning. Misschien was het een wedstrijd waarin je helemaal aanwezig was, een creatief moment waarin de tijd leek te verdwijnen, of een situatie waarin je flow ervaarde. Dat is wat er gebeurt als je in het NU bent. Je bent niet bezig met gisteren of morgen. Niet gevangen in de gedachten over wat je nog moet bereiken. Je bent. En precies daar, in die aanwezigheid, ligt de essentie van je purpose. Niet als een concept, maar als een ervaring.

Ga je essentie ervaren

In het NU Zijn kan met je ogen open. Maar velen van ons zullen eerst onze denkgeest moeten leren concentreren. Dat begint met stilte. Met ademhalen. Met simpelweg zitten en voelen wat er nu is, met de ogen dicht. Het heet mediteren. Het vraagt oefening en is het meer dan waard. Doe het elke dag, al is het maar een halve minuut en bouw het uit naar gelang de behoefte:

  1. Ga zitten op een rustige plek en sluit je ogen.
  2. Breng je aandacht naar je ademhaling, zonder iets te veranderen.
  3. Laat gedachten komen en gaan zonder ze vast te houden.
  4. Voel je lichaam, de ruimte om je heen, het moment zoals het is.
  5. Stel jezelf geen vragen, zoek geen antwoorden. Ervaar alleen wat nu aanwezig is.

Hoe vaker je dit doet, hoe meer je went aan de ongemakkelijke confrontatie met je gedachtestroom die eindeloos is. Door los te komen van de gedachten, oordelen, overtuigingen, herken je op den duur wat overblijft. Jouw essentie, die past als een jas. Je ontdekt wat moeiteloos is. Wat resoneert. Je hoeft het niet te forceren, je purpose onthult zich vanzelf.

Heb jij al eens gemediteerd of heb je al eens het NU ervaren? Wat deed je en wat bracht het je?

Wil je doorpraten over dit onderwerp of zoek je een coach om deze tijd een beetje helderder te krijgen? Neem contact met me op voor een gratis oriënterend gesprek. Of volg me op LinkedIn of stuur een connectieverzoek en ontvang wekelijks mijn blog in je tijdlijn.

Het Lieve Meisjessyndroom herkennen en doorbreken

Lieve Meisjessyndroom, Wieteke Snijder coaching en advies, grenzen aangeven, nee leren zeggen, behoeften, gevoelens, opvoeding, lief, behulpzaam,

Het Lieve Meisjessyndroom herkennen en doorbreken

Iedereen kent wel iemand die altijd klaarstaat voor anderen, zich aanpast om de lieve vrede te bewaren en moeite heeft met ‘nee’ zeggen. Ikzelf herken mij zéker hierin en misschien ben jij ook wel zo iemand. Het heet het Lieve Meisjessyndroom. Het is een patroon waarin vooral vrouwen – maar soms ook mannen – zichzelf wegcijferen om aan de verwachtingen van anderen te voldoen. Ja, lekker, daar zit je maar mooi mee. Hoe ben je eraan gekomen, wat zijn de gevolgen van dit gedrag en vooral: hoe kom je ervan af? Zeker als je iemand in je omgeving hebt die je steeds in die rol (terug)duwt?

Hoe kom aan het Lieve Meisjessyndroom?

Het lieve meisjessyndroom komt voort uit je opvoeding, de sociale normen waarin je opgroeit en een diepgeworteld verlangen naar goedkeuring. Van jongs af aan krijg je als meisje vaak de boodschap dat je lief, gehoorzaam en behulpzaam hoort te zijn. Complimenten als “Wat ben je toch een lieverd” en “Wat help jij toch goed” ervaar je in je jonge jeugd als acceptatie en liefde. Je raakt ervan overtuigd dat je lief gevonden wordt als je aardig doet en de harmonie kunt bewaren als je je inschikkelijk opstelt. Hoewel het in je kindertijd ontstaat, zet je dit gedrag vaak automatisch voort in de volwassenheid. In werk- en privésituaties ziet het eruit als conflictvermijding, perfectionisme en een overmatig verantwoordelijkheidsgevoel. Lieve meisjes nemen extra taken op zich, zeggen nauwelijks ‘nee’ en voelen zich schuldig als ze hun eigen behoeften op de eerste plaats zetten.

De gevolgen van het lieve meisjessyndroom

Op het eerste gezicht lijkt er niets mis met vriendelijk en behulpzaam zijn. Dat is het ook niet, zolang je de vrije keus hebt om vriendelijk en behulpzaam te zijn. Het patroon is echter hardnekkig en kan, als het structureel is, ten koste gaat van je eigen welzijn. Dan MOET je het van jezelf en dat is wel een probleem. Als je steeds klaarstaat voor een ander, raak je gestrest en oververmoeid. Je twijfelt aan jezelf, omdat jouw behoeften minder belangrijk zijn. ‘Nee’ zeggen is moeilijk; je voelt je schuldig omdat je altijd ‘Ja’ hoort te zeggen. Maar van binnen maakt het je boos en gefrustreerd omdat niemand je waardeert om wat je allemaal doet. Terwijl het je al zó veel energie kost!

Krab jezelf eens achter je oren

Als je dit allemaal herkent, is het moment gekomen dat je je eens achter je oren moet krabben. Want je bent nu niet meer het kind dat afhankelijk was van de goedkeuring en waardering van je omgeving. Je bent volwassen en hebt de vrije keus welk gedrag je laat zien. En belangrijker nog: je hebt ook de verantwoordelijkheid om goed voor jezelf te zorgen en jouw behoeften en gevoelens serieus te nemen. Daarom is het herkennen van het Lieve Meisjessyndroom je eerste stap naar bevrijding.

Hoe kom je los van het Lieve Meisjessyndroom?

Wil je dit patroon doorbreken, dan is bewustwording de eerste stap. Merk je eigen gedrag op, sta erbij stil en vraag jezelf af: Doe ik dit omdat ik het écht wil, of omdat ik bang ben voor de reactie van anderen?

Vervolgens is oefenen belangrijk. Accepteer dat grenzen stellen ongemakkelijk kan voelen en dat niet iedereen enthousiast zal reageren. Maar onthoud: jouw behoeften zijn net zo belangrijk als die van anderen.

Wat als iemand je in deze rol houdt?

Natuurlijk is het Lieve Meisjessyndroom vooral een intern patroon. Uiteindelijk legt niemand je dit gedrag op, alleen jijzelf. Maar loskomen van het gedrag kan ingewikkelder zijn als sommige mensen in jouw omgeving je in deze rol hóuden. Ze zijn gewend dat je altijd geeft, luistert en jezelf aanpast. Zodra jij begint te veranderen, kunnen ze weerstand bieden. Dat maakt het losbreken uit het patroon extra lastig.

Wat kun je doen?

  1. Herken het patroon – Zie hoe de ander op jouw gedrag reageert. Word je subtiel gemanipuleerd met opmerkingen als “Je was altijd zo behulpzaam” of “Wat ben je veranderd”?
  2. Begin met kleine stappen – Grenzen stellen hoeft niet meteen drastisch. Begin met een simpele ‘nee’ of neem tijd om ergens over na te denken voordat je toezegt.
  3. Wees standvastig – Verwacht weerstand, maar blijf bij je standpunt. Het ongemak van de ander is niet jouw verantwoordelijkheid.
  4. Gebruik duidelijke taal – Zeg “Dit past niet bij mij” of “Ik kies voor iets anders” en vermijd verzachtende taal als “Ik denk dat ik misschien…”
  5. Zoek steun – Mensen die wél achter je staan, kunnen je helpen sterker in je schoenen te staan.

Wil jij uit het Lieve Meisjessyndroom stappen en je eigen grenzen ontdekken? Begin vandaag nog met één kleine verandering. Zeg ‘nee’ tegen iets waar je geen energie voor hebt en kijk wat er gebeurt. Je zult merken: de wereld vergaat niet, maar jouw vrijheid groeit.

Welke eerste stap ga jij vandaag zetten?

Trouwens, wil je hierbij professionele steun of bij een ander thema? Neem contact met me op voor een oriënterend gesprek. Dat is altijd gratis. Wil je elke week mijn blog in je tijdlijn op LinkedIn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.

Rouwen is pendelen tussen verdriet en herstel

Wieteke Snijder coaching en advies, mantelzorg, rouwen, verlies, balans, zelfzorg, emotioneel, fysiek, mentaal, spiritueel

Rouwen is pendelen tussen verdriet en herstel

De rouw die we het beste herkennen is het verlies van een dierbare. Maar rouw kent vele vormen. Je kunt rouwen om het verlies van een relatie, een baan, je gezondheid, woonplaats of bijvoorbeeld een toekomstbeeld dat niet (meer) haalbaar is. Ook levend verlies, bijvoorbeeld als een geliefde dementerend is, is een vorm die voorkomt. Rouw is niet alleen tranen en pijn; het is ook de zoektocht naar een nieuw evenwicht. Hoe ga je verder als iets essentieels wegvalt?

Het eiland van verlies en het eiland van herstel

Rouwen, het verweven van het verlies in je leven, kun je zien als een proces waarin je heen en weer beweegt tussen twee ‘eilanden’. Er is het eiland van verlies, waar je je verdriet toelaat, rouwt en herinneringen koestert. En er is het eiland van herstel waar je je leven weer oppakt, afleiding zoekt en nieuwe perspectieven ontdekt.

Als je te lang op het eiland van verlies blijft, is er kans dat je verdrinkt in het verdriet. Maar als je alleen op het eiland van herstel blijft, loop je het risico dat je je gevoelens gaat verdringen. Daarom is het belangrijk om met een denkbeeldig roeibootje heen en weer te pendelen tussen deze twee werelden.

Rouw is nooit lineair

Manu Keirse, expert in rouwverwerking, benadrukt dat rouw geen rechte lijn is met een duidelijk begin en einde. Het is een golvende beweging, waarin momenten van intens verdriet worden afgewisseld met periodes van rust en acceptatie. Hij stelt dat rouw een liefdevolle reactie is op verlies: je rouwt omdat je hebt liefgehad.

Hoe vind je balans?

  • Sta jezelf toe om te rouwen. Geef ruimte aan je verdriet, zonder oordeel. Het mag er zijn.
  • Gun jezelf ook herstel. Zoek momenten van vreugde, zonder schuldgevoel. Lachen betekent niet dat je niet meer rouwt.
  • Zoek steun. Praat met anderen, of dat nu vrienden, een rouwgroep of een professional is. Manu Keirse benadrukt hoe belangrijk het is om rouw te delen.
  • Wees geduldig met jezelf. Rouw heeft geen vaste tijdlijn. Je hoeft niet over iets heen te komen, maar leert er geleidelijk mee leven. In het beste geval groei je om je verlies heen.

Waar sta jij?

Herken jij het beeld van de twee eilanden? Waar bevind jij je nu? En hoe zorg jij ervoor dat je blijft pendelen tussen verdriet en herstel?

——————

Zijn we nog niet gelinkt? Daar moeten we nodig verandering in brengen! Ga naar Linkedin, klik op mijn profiel en stuur me een connectieverzoek of klik op ‘volgen’. Dan krijg je elke week mijn blog in je tijdlijn. Zin om over dit onderwerp door te praten? Neem contact met me op.

De pleaser en de eeuwige twijfel

Wieteke Snijder coaching en advies, twijfel, pleaser, kiezen, hulp

De pleaser en de eeuwige twijfel

Twijfel. We kennen het allemaal. Maar voor sommigen is het altijd aanwezig. Dit geldt vooral voor pleasers. Dat zijn mensen die al als kind leerden om zichzelf weg te cijferen voor anderen. Maar hoe komt dat? En, belangrijker, hoe kun je daardoorheen breken?

Waar komt pleasen vandaan?

Voor veel pleasers begint het in de kindertijd. Misschien kreeg je geen onvoorwaardelijke liefde van je ouders of verzorgers. Je leerde dat je liefde moest verdienen door aan verwachtingen te voldoen, niet te veel op te vallen en vooral niemand teleur te stellen. Je eigen behoeften kwamen vaak op de tweede plaats. Als kind ontdekte je al snel dat het beter was om stil te zijn en mee te gaan met de stroom. Deze manier van overleven werkte toen, maar laat een blijvende impact achter.

Twijfel als volwassene

De pleaser groeit op, maar het patroon blijft. Het wegcijferen van jezelf zit zó diep vanbinnen. Zelfacceptatie hangt af van wat anderen denken. Dat is het moment waar de twijfel begint. Elke beslissing kan lastig zijn. Denk maar aan vragen als: ‘Wat als iemand boos wordt?’. ‘Wat als ik de verkeerde keuze maak?’ of ‘Wat als ik iemand teleurstel?’ Een simpel ‘Wat wil ik?’ kan heel moeilijk zijn. Je bent zó gewend om anderen te pleasen, dat je je eigen verlangens niet eens herkent. Zelfs als je intuïtie iets zegt, overschreeuwt de angst over ‘wat anderen ervan zullen denken’.

De last van pleasen

Die twijfel is niet alleen vervelend, maar ook vermoeiend. Het constant wikken en wegen kost veel energie. Bovendien brengt het vaak geen echte voldoening, omdat je keuzes niet vanuit jezelf komen. En het kan ook averechts werken. De ander kan zich ongemakkelijk voelen omdat je altijd maar aangepast bent. Of jij raakt gefrustreerd, want die gewaardeerde erkenning komt niet altijd. Zo blijf je vastzitten in een cirkeltje van twijfelen en vragen waarom je niet gelukkig kunt zijn.

De weg naar bevrijding

Het doorbreken van deze cyclus begint met bewustwording. Hier zijn enkele stappen die je zouden kunnen helpen:

  1. Herken je pleaser-patroon – Let eens op hoe vaak je beslissingen neemt om anderen te pleasen. Hoe voelt dat? Wat zou je willen als je alleen naar jezelf luisterde?
  2. Kom in contact met je eigen behoeften – Begin klein. Vraag jezelf regelmatig: ‘Wat wil ik nu echt?’ Ook al weet je het niet meteen, blijf deze vraag stellen. Je eigen stem wordt sterker als je het vaker doet.
  3. Accepteer dat je niet iedereen tevreden kunt houden – Dit is misschien wel het moeilijkste. En tegelijk de belangrijkste: je bent verantwoordelijk voor jouw geluk, anderen voor het hunne. Hun teleurstelling betekent niet dat jij tekortschiet.
  4. Durf te kiezen, ook als je twijfelt – Perfectie bestaat niet. Wees niet bang voor twijfels, maar laat ze je niet tegenhouden om keuzes te maken. Elke keuze, hoe klein ook, helpt je om meer vertrouwen in jezelf te krijgen.
  5. Zoek hulp als je vastloopt – Therapie of coaching kan je helpen om oude patronen uit je kindertijd te begrijpen en los te laten. Soms is dat nodig om verder te komen.

Een leven zonder twijfel

Verandering is niet eenvoudig. Het kost moed om oude patronen los te laten. Maar de beloning is groot. Door trouw te zijn aan jezelf, wordt het leven lichter. De twijfel gaat misschien niet meteen weg, maar het krijgt minder grip op je. En uiteindelijk? Dan kom je erachter dat de liefde en waardering die je zocht, altijd al in jezelf zaten. Dat is de grootste bevrijding die er is.

Wil je terugpraten? Dat vind ik altijd leuk. Neem contact met me op, stuur een connectieverzoek of volg me op LinkedIn.

Zin in de overgang

blog, Wieteke Snijder coaching en advies, overgang, zin in de overgang, overgang, zingeving, vragen

Zin in de overgang

Zin in de overgang?! Wie heeft er nou zin in de overgang? Dacht je nét nog dat je fris en fruitig was, blijk je in de bloei van je slijtage te zijn! Als je dacht dat deze blog over de zin in seks of intimiteit zou gaan tijdens de overgang, moet ik je teleurstellen. Deze blog gaat over hoe zingeving tijdens de overgang een rol kan spelen in je transformatie.

Zinderend

De één kan het woord overgang niet meer horen, de ander ontdekt net wat het is. Of althans, kán zijn, want de overgang verloopt voor elke vrouw verschillend. Voor veel vrouwen om mij heen, inclusief mijzelf, is de overgang een uitdagende periode, zowel fysiek als emotioneel. Hoe is het met jou en de overgang? Hoe zorg jij ervoor dat je deze fase met zelfvertrouwen en welzijn doorkomt? Welke rol speelt zingeving in deze fase van je leven? En maak jij je partner deelgenoot van je ervaringen?

Kort lontje

Toen ik een aantal jaren geleden soms ineens een korter lontje had, regelmatig slechter sliep, moeilijker uit mijn woorden kwam en sneller een vol hoofd had, vond ik dit niet alleen lichamelijk, maar ook emotioneel belastend. En verwarrend. Toen me duidelijk werd dat mijn klachten samenhangen met mijn veranderende hormonen én onze kinderen tegelijkertijd aardig aan het puberen waren geslagen, heb ik mijn man de keuze voorgelegd: “Je kunt nu nog kiezen om te gaan. Maar als je blijft, zul je de hele periode met ons moeten uitzitten.” Dat klinkt nogal cru, maar voor mij was het op dat moment volkomen logisch als hij het vooruitzicht van mijn overgang en de puberjaren van onze kinderen als schrikwekkend zou ervaren. En beide duren nu eenmaal járen! Mijn man lachte eens hartelijk, koos ervoor om te blijven en daarmee leek de kous af.

Veel te ontdekken

Maar voor het proces dat overgang heet was de kous natuurlijk helemaal niet af, maar nog maar net begonnen. Er is ook zo veel te leren en ontdekken! Juist omdat de periode zich goed leent om vragen als ‘wie ben ik eigenlijk als ik alleen maar ‘ik’ hoef te zijn.’ En de hormonen meehelpen om wat ‘egocentrischer’ (lees: minder verzorgend naar anderen) te worden. Daarom gaat voor mij de overgang naast de ongemakken en klachten, niet louter om het lichamelijke. Ik voel er wel wat voor om met dr. Christiane Northrup te spreken: “De overgang is een kans om opnieuw uit te vinden wie je bent.” Juist daarom komen meer vrouwen in de overgangsperiode met zingevingsvragen in mijn praktijk.

Goed voor jezelf zorgen

Natuurlijk kun je bepaalde fysieke klachten pareren door er een gezond leven op na te houden. Het dag-nachtritme volgen, voldoende rust nemen, ook overdag, bewust tot rust komen voor bedtijd, elke dag een frisse neus halen, lekker in beweging blijven, gevarieerd en onbewerkt eten helpt voor iedereen. Toch kan het zijn dat dat voor jou onvoldoende is. Dan is het fijn om je te verdiepen in hoe de overgang werkt, wat jij ervaart en hoe de klachten samenhangen met de overgang of misschien duiden op iets onderliggends, zowel fysiek als emotioneel. Ik durf zelfs een stapje verder te gaan en te beweren dat je ook kunt onderzoeken hoe je naast emotioneel ook psychisch en spiritueel een verandering doormaakt. En kunt onderzoeken welke rol zingeving hierin speelt voor jou.

Jouw overgang helder in beeld

Het is hoe dan ook aan te raden om je te verdiepen in hoe de overgang jou beïnvloedt. Probeer hiervan een duidelijk beeld te krijgen. Voor een beter overzicht kun je een dagboekje bijhouden. Dan kun je beter ontdekken of er een trend in zit en met welke regelmaat symptomen of emoties terugkomen. Noteer ook waar je wel en juist geen energie van krijgt of zin in hebt. Van welke bezigheden je van gaat stralen en wat je afmat. Praat met zussen en vriendinnen over wat je ontdekt voor steun en herkenning.

Je hoeft het niet alleen te doen

Is er meer aan de hand of twijfel je of jouw klachten samenhangen met de overgang, bezoek dan een overgangsconsulente. Dat kan zonder verwijzing, je kunt zelf een afspraak maken. Er is een kans dat de vermeende burn-out of depressieve klacht niet op zichzelf staat, maar samenhangt met je transformatie. Een overgangsconsulente kan je informeren over mogelijke behandelingen zoals hormoontherapie of adviseren over passende natuurlijke remedies zoals mindfulness, meditatie of ademhalingsoefeningen. Of je doorverwijzen. Sommige symptomen zul je wellicht moeten accepteren of verdragen. En ook dat zal beter gaan als je snapt waarin je je bevindt en als je ervaart dat je zelf het roer in handen hebt om door deze fase te navigeren.

Hoe ga jij om met de overgang en de veranderingen die deze fase met zich meebrengt? Hoe ervaar jij zin in de overgang? Welke rol speelt zingeving voor jou en hoe geef jij dit de ruimte? Laten we linken, stuur me daar een DM of reageer via de contactpagina, ook als je eens wilt doorpraten over dit onderwerp of onderwerpen uit eerdere blogs.

Goed voelen om me goed te voelen

Wieteke Snijder coaching en advies; blog; voelen, goed voelen om me goed te voelen.

Goed voelen om me goed te voelen

Goed voelen is voor mij niet iets wat ik automatisch doe. Althans, ik voel wel wat er in mij leeft, maar er komt direct een gedachte overheen. Een overtuiging, een ‘oude groef’ die het gevoel overstemt. Of het wegredeneert. En daar ben ik zo ondertussen wel klaar mee. Ik verlang ernaar goed te voelen. En ik heb ontdekt dat ik daadwerkelijk invloed heb op het aandacht geven aan wat ik voel. In de coaching noemen we dat ‘de waarnemer’ activeren.

Waarnemen

Ja, waar gaat goed voelen voor mij dan over? Het gaat om waarnemen welke gedachten, emoties en overtuigingen ik heb. Welke prikkels er binnenkomen en of ik die prettig of onprettig vind. Ontrafelen welk gedrag ik laat zien onder invloed van omstandigheden en contacten met anderen. Kortom, bewuster in het moment zijn. Observeren. En hoewel ik al jaren yoga heb gedaan, meditatielessen volg, stille boswandelingen maak, lukt het me niet altijd om bewust waar te nemen. Laat staan patronen te ontdekken.

Ontrafelen

Gelukkig is papier geduldig. En schrijf ik graag. Daarom heb ik een prachtig schrift gekocht om mijn waarnemingen in het kader van ‘goed voelen om me goed te voelen’ opschrijf. Niet elke dag, maar toch regelmatig zoek ik een rustig plekje om op te schrijven wat er in mij omgaat. Ook praten met iemand die kan luisteren om te begrijpen helpt me enorm. Gelukkig ben ik gezegend met een paar mensen om mij heen die deze kunst beoefenen. Ook door gesprek wordt mijn binnenste een beetje zichtbaarder voor mezelf, zodat ik keuzes kan maken.

Kleine dingen

En wat blijkt? Ik ontdek dat me goed voelen in zulke kleine dingen zit. Bijvoorbeeld ervoor kiezen te zingen als ik de neiging heb. Rust te nemen als mijn lijf erom vraagt. Een frisse neus te halen, al is het maar even. Opmerken waarvoor ik dankbaar ben. Geen grootse dingen, maar juist simpel: een interessant boek, de glimlach van de kassière vanmorgen, de gezonde zelfgemaakte salade bij de lunch. 

Wat kan ik zelf doen?

Als ik merk dat ik in een negatieve spiraal zit, vraag ik mezelf tegenwoordig: wat kan ik nu doen om me goed te voelen? Soms is dat een wandeling, een goed gesprek, of gewoon even diep ademhalen. Me goed voelen begint met goed te voelen. En dan te kiezen voor wat goed voelt.

Iemand met soortgelijke ervaringen?

Ik ben Wieteke Snijder, zingevings- en relatiecoach en zelf ook een zoekende mens. Elke week verschijnt er een blog van mijn hand. Geen blog missen, volg me dan op LinkedIn of stuur me een connectieverzoek. Wil je onderzoeken of coaching iets is voor jou, vul dan het contactformulier in op mijn website, dan bel ik je voor een oriënterend gesprek. Dat is uiteraard vrijblijvend en gratis.

Kiezen vanuit jezelf

Wieteke Snijder coaching en advies, kiezen voor jezelf, blog

Kiezen vanuit jezelf

Kiezen vanuit mijzelf vind ik lastig. Zeker omdat ik als pleaser -als ik niet oppas- vooral erop gericht ben anderen tevreden te stellen. De vraag “Wat wil ík eigenlijk?” vervang ik automatisch door “Wat verwachten anderen van mij?” Het eindeloze afwegen en rekening houden met iedereen om me heen kan me verlammen. Dan kies ik maar niets. En om de spagaat niet te hoeven voelen, leid ik mezelf maar af.

Aan wie ben ik loyaal?

Inmiddels weet ik dat andere pleasers net als ik worstelen met loyaliteit. Je weet dat er iets moet veranderen, maar je wilt trouw zijn aan familie, vrienden of werk. Dat geeft een spagaat. Want elke keuze lijkt een verlies: van goedkeuring, harmonie, of zelfs van liefde. Maar ja, ik realiseer me ook: is trouw zijn aan anderen niet pas écht waardevol wanneer je trouw kunt blijven aan jezelf?

Verwachtingen

En dan heb je nog te maken met de verwachtingen. Die van anderen, maar ook die van jezelf. Wij pleasers hebben vaak het idee dat onze eigen verlangens minder belangrijk zijn of zelfs egoïstisch. Maar wat blijkt? Als je jezelf keer op keer wegcijfert, draaien de keuzes die je maakt om anderen, niet om jou. Kiezen vanuit jezelf is niet egoïstisch. Je eigen geluk nastreven is niet egoïstisch. Het is een voorwaarde om te kunnen zijn wie jij bent. Helemaal te stralen zoals jij bent. Of geldt dat alleen voor anderen, niet voor jou?

Hart

Om écht te kunnen kiezen vanuit jezelf, zul je willen ontdekken waar je hart van gaat kloppen. Goed voelen: wat wil je diep vanbinnen? Stilte en reflectie kunnen hierbij helpen. Of praten met iemand die goed oordeelloos kan luisteren. Door ruimte te maken voor jouw wensen en verlangens, wordt duidelijk wat jou energie en vreugde geeft. Kom je er nog niet zo achter? Soms helpt het om deze vragen te stellen: Als niemand iets van mij zou verwachten, wat zou ik dan kiezen? Hoe wil ik dat mijn leven eruitziet over vijf jaar?

Actie

Naar je hart luisteren kan onwennig zijn, of zelfs spannend. Je zult uit gewoonte jezelf regelmatig afleiden of wegrennen van wat je weet. Maar gebruik je hoofd: kiezen voor jezelf is geen egoïsme, maar zelfzorg. Het is een krachtig signaal naar jezelf én je omgeving dat jouw behoeften ertoe doen. Het kan eng zijn om oude patronen los te laten en je hart te volgen, maar iedere kleine stap brengt je dichter bij een leven dat écht van jou is. Zodat je jouw échte kwaliteiten aan de wereld kunt geven.

Wat is een keuze die jij vandaag kunt maken om dichter bij jezelf te blijven?

Wil je terugpraten, dat vind ik altijd leuk. Hierover doorpraten of toe aan een goed gesprek? Neem contact met me op, stuur een connectieverzoek of volg me op LinkedIn.