Verwachtingen, (hoe) communiceer jij ze?

We hebben allemaal verwachtingen van onszelf en van anderen. Als ze te hoog of onduidelijk zijn, of zelfs onuitgesproken, beïnvloedt dat je relaties en je eigen geluk.

Te hoge

Mijn cliënte, laten we haar Eva noemen, heeft een veeleisende baan. Behalve op haar werk deed ze haar best thuis ook alles perfect te regelen. Behalve een topcollega, moest ze van zichzelf een toegewijde partner en een zorgzame moeder zijn. Ze raakte steeds gefrustreerder; dingen liepen niet zoals ze had gehoopt. Ook haar relatie liep stroef. Ze verwachtte dat haar partner wel aanvoelde wat ze nodig heeft, maar hij deed vaak het tegenovergestelde.

Wat doen verwachtingen met je?

Verwachtingen koesteren is niet per definitie ongewenst. Ze kunnen je motiveren en helpen om je doelen te bereiken. Maar ze kunnen ook stress en conflicten opleveren. Vooral als je onrealistische verwachtingen koestert. Of gebaseerd op aannames. Als je verwacht dat anderen jouw gedachten kunnen lezen of altijd zullen doen wat jij prettig vindt, loop je het risico teleurgesteld te raken. Te hoge verwachtingen van jezelf kunnen leiden tot een gevoel van falen, frustratie en constante druk.

Waarom kunnen we ze zo moeilijk loslaten?

Verwachtingen koesteren geeft ons een gevoel van controle. We denken dat als we maar hard genoeg werken of de ander maar genoeg sturen, alles volgens plan zal verlopen. Maar de realiteit is anders. Mensen zijn nu eenmaal niet stuurbaar en perfect. En omstandigheden veranderen. Maar ja, ze loslaten betekent accepteren dat je niet alles kunt beheersen, en dat is eng.

Hoe kun je bewuster omgaan met verwachtingen?

De eerste stap is het principe te herkennen dat je je eigen stress creëert door de hoge of onuitgesproken verwachtingen. Kijk eerlijk naar je eigen verwachtingen en check of ze realistisch zijn. Communiceer open met de mensen om je heen over wat je van hen verwacht en vraag hen ook naar hun verwachtingen. En wees mild voor jezelf: het is oké als dingen anders lopen dan gepland. Het belangrijkste is om flexibel te zijn en ruimte te geven aan wat zich aandient.

Hoe ging het verder met Eva?

Eva heeft ontdekt dat de liefde van haar leven niet helderziend is en geen superpowers heeft. Dat zij zelf degene is die zo’n druk op zichzelf legt door haar hoge verwachtingen. En dat ze daar gewoon mee kan stoppen als ze dat wil. Delen wat er in haar omgaat vond ze superspannend, omdat ze nog niet wist of haar partner hier goed op zou reageren. Gelukkig viel dat reuze mee. Inmiddels maken ze elke week een avond tijd voor elkaar en is haar stressgevoel wat gezakt. Ze is er nog niet, maar herkent wat er gebeurt en dat is een begin.

Hoe ga jij om met je eigen verwachtingen? Deel het met me in de comments👇🏼 Wil je elke week mijn blog op je tijdlijn, maar zijn we nog geen LinkedIn-connectie? Zoek me op op LinkedIn en doe een connectieverzoek of druk op ‘volgen’. Stuur me een DM als je wilt doorpraten over verwachtingen of stuur een bericht via de contactpagina. Leuk als je terugpraat!

Meer dan vertrouwen en loslaten…

Onzekerheid, ik houd er niet van. Liefst houd ik de controle. Ik wil graag weten waar ik aan toe ben. Daarom maak ik plannen en stem ik deze af. Dat betekent niet dat ik nooit iets onbekends onderneem of me niet wil laten verrassen. Maar in de basis wil ik weten of ik veilig ben. Zo werkt mijn systeem. Voor mensen zoals ik duurt het soms even voor je doorhebt dat John Lennon niet voor niets zei: ‘Life is what happens to you while you’re busy making other plans.’

Vertrouwen en loslaten

Toen ik het mechanisme doorhad en mijn illusie van invloed op het leven wat had bijgesteld, was mijn mantra dan ook Vertrouwen en Loslaten. Ik zei het zó vaak tegen mezelf. Vertrouwen en Loslaten. Maar er ontbrak iets. Vertrouwen en Loslaten kan namelijk niet zonder Moed. Want je weet niet of het onbekende je goed gezind is. En of je de juiste keuze maakt.

Moed moet

Als je Moed hebt, kun je onzekerheid ook zien als kans. Als ingang naar een volgend avontuur. Want als niets zeker is, liggen alle kansen blijkbaar open. Om een nieuwe realiteit te scheppen, heb je dus moed nodig. Zéker als de keuzes je ten goede komen. Dan moet je wel. Of je doet jezelf tekort. Filosoof Søren Kierkegaard zei het mooi: “Durven is even je evenwicht verliezen; niet durven is jezelf verliezen.”

Moed, vertrouwen, loslaten

Ik zie het zo: als ik onderken dat ik geen controle heb en erop kan vertrouwen dat ik het overleef, hoe het ook uitpakt, kan ik het onbekende te omarmen. Alles wat ik dan nog nodig heb is moed om de juiste stap te zetten. En ja, dat is spannend. Maar het is ook bevrijdend. Het doet recht aan wie ik ben. En ik hoef dus niet alles van tevoren te weten om een stap te zetten.

Nieuwe mantra: Moed, Vertrouwen, Loslaten, Doen.

Heb jij net als ik moeite met onzekerheid? Hoe ga jij daarmee om? 👇🏼

Ja, ik ben het echt op de foto. Op 350 meter hoogte hang ik aan de CN Tower in Toronto in 2019. Moedig, vertrouwenvol, de controle loslaten en het gewoon doen. Echt bevrijdend!

Hoe zorg jij voor jezelf terwijl je voor anderen zorgt?

Als het mis gaat tijdens een vlucht, zet je eerst je eigen zuurstofmasker op en helpt dan pas anderen. Waarom? Omdat als je eerst anderen helpt, je zelf het loodje legt en nooit meer iemand kunt helpen. Met zelfzorg en zorgen voor anderen in het dagelijks leven is het net zo. Behalve dan dat het niet direct een kwestie is van leven of dood.

Eerst voor jezelf zorgen is toch egoïstisch?

Goed zorgen voor jezelf vinden we gauw egoïstisch. Dat is een vergissing. Natuurlijk bestaan er mensen die zichzelf voor alles plaatsen. Maar voor alle andere mensen en zéker diegenen die eerder geneigd zijn te geven, is zelfzorg onmisbaar om op den duur beter voor anderen te kunnen blijven zorgen. Dit onderkennen levert je veel op!

Wat is dan goed voor jezelf zorgen?

Goed voor jezelf zorgen betekent aandacht hebben voor je eigen behoeften en grenzen. En tijd nemen om te herstellen en op te laden. Het gaat erom dat je bewust keuzes maakt die goed zijn voor jou.

Stilstaan bij je behoeften

Om te weten hoe je voor jezelf kunt zorgen, kun je jezelf regelmatig de vraag stellen: Wat heb ik nu nodig? Als bijvoorbeeld iemand je vraagt om iets te doen, kun je een moment nemen om te checken: Heb ik de energie en tijd om dit nu te doen? Of heb ik eerst even rust nodig? Deze kleine check-in helpt je om bewuste keuzes te maken in plaats van automatisch “ja” te zeggen. Het kan zijn dat je ontdekt dat je behoefte hebt aan rust, ontspanning, beweging, of gewoon wat tijd voor jezelf.

Hoe pak je zelfzorg aan?

Grenzen stellen: Leer om “nee” te zeggen als je merkt dat iets te veel van je vraagt. Bijvoorbeeld een collega vraagt je om over te werken, maar je bent al moe. Dan kun je vriendelijk zeggen dat je vandaag even tijd nodig hebt om op te laden.
Tijd voor jezelf: Maak dagelijks bewust even tijd vrij, al is het maar tien minuten, om iets te doen wat jij leuk vindt of wat jou ontspanning geeft. Dat zal je helpen je om je hoofd leeg te maken en weer op te laden.
Bewegen en buitenlucht: Regelmatig bewegen is niet alleen goed voor je lijf, maar ook voor je mentale welzijn. Je hoeft niet meteen intensief te sporten; zelfs een korte wandeling kan al helpen om je energieker te voelen.
Aandacht voor je eigen gevoelens: Sta regelmatig op de dag stil bij hoe je je voelt en geef jezelf toestemming om emoties te hebben, ook als ze negatief zijn. Als je merkt dat je je gespannen of verdrietig voelt, neem dan een moment om hier aandacht aan te geven, bijvoorbeeld door te schrijven, praten met een vriend(in), of door je lichaam te ontspannen.
Gezond eten en voldoende slaap: Zorg ervoor dat je voldoende slaapt en probeer gezond te eten. Dat geeft je energie en een betere stemming om de dag door te komen.

Oefening baart kunst

Het kost tijd en oefening om het jezelf aan te leren, maar het resultaat is dat je beter in je vel zit en meer energie hebt. Je bouwt veerkracht op om van het leven te genieten en mee te kunnen bewegen bij tegenslag. Zo kun je anderen helpen op een manier die ook goed is voor jou.

Heb je hier iets aan? Hoe zorg jij voor jezelf in je drukke leven? Ik vind het heel leuk als je terugpraat. Ik ben benieuwd naar jouw aanpak en tips👇🏼 Volg me of connect via LinkedIn of neem contact me mij op. Kennismaken kost je niets, alleen een half uurtje van je tijd.

Kiezen voor elkaar: ‘Ik neem je niet voor lief, ik heb je lief!’

In mijn relatie de vonk levend houden gaat niet vanzelf. Daar moet ik elke dag voor kiezen. Ik ken overigens niemand bij wie het vanzelf gaat, ook al lijkt dat van een afstandje soms wel zo.

Als je net als ik jaren samen bent met je partner kan het regelmatig gebeuren dat de liefde minder voelbaar is. Je relatie kan op routine gaan lopen in plaats van op liefde. Drukte op het werk, financiële zorgen, ziekte, mantelzorg, zorg om de kinderen, ieder mens gaat er op zijn eigen manier mee om. Je kunt je prikkelbaar voelen of gestrest. De verantwoordelijkheden drukken op jou en op je relatie. De spontaniteit en intimiteit zijn de eersten die eraan gaan. Houd dan de vonk maar eens brandend!

Is de liefde verwaterd?

Wat ik merk in mijn relatie en in mijn coachpraktijk is dat als mensen in een mindere fase in hun relatie beland zijn, dat andere zaken gewoon meer de boventoon zijn gaan voeren. Het huishouden draait bijvoorbeeld wel, maar de verbinding is ver te zoeken. De liefde lijkt verwaterd. Het kan een uitdaging zijn om opnieuw de sterke verbinding te vinden.

Waarom opnieuw kiezen voor de liefde?

In de liefde heb je – net als op alle andere vlakken in het leven – twee opties: investeren of afscheid nemen. Daar zit niets tussenin. In elke fase van de relatie is het een kwestie van elke dag opnieuw kiezen voor de liefde. Dat is de enige weg om een gezonde en bevredigende relatie te behouden of opnieuw op te bouwen. Relatie-expert Esther Perel zegt het heel treffend: “De liefde is een keuze, geen vanzelfsprekendheid.” Het vraagt actieve inspanning en betrokkenheid om de relatie te onderhouden en te verdiepen. Door bewust tijd en energie te investeren, kun je de relatie versterken en een diepere emotionele band opbouwen.

Hoe doe je dat dan?

Een belangrijk element van intimiteit is -anders dan de lichamelijke betekenis van het woord doet vermoeden- met je partner je gevoelens, ervaringen en zorgen delen. Als jij je kwetsbaar opstelt geef je je partner namelijk de gelegenheid om verbinding met jou te maken. Niet alleen het wederzijds begrip groeit, ook de onderlinge empathie. Ook samen tijd besteden, opnieuw met elkaar daten en uitjes maken, nieuwe activiteiten en interesses ontdekken brengt jullie in de gelegenheid om het contact intensiever te maken. Laat regelmatig merken dat je je partner waardeert. Kleine gebaren van liefde kunnen de band al versterken.

Mijn partner herontdekken

Mijn partner hoeft mijn problemen niet op te lossen. Hoeft mij niet compleet te maken, mijn zaken niet te regelen. Mijn partner en ik zijn in elkaars leven omdat we dat allebei willen. Daarom plannen we bewust tijd voor elkaar, ongeacht hoe druk ons schema is. Door bijvoorbeeld samen een wandeling te maken in het bos. Het is zo eenvoudig en toch gaat het niet vanzelf. Het vereist een bewuste actie. Initiatief. Steeds de boodschap: ik neem je niet voor lief, ik héb je lief. Ook zit het in dagelijkse momenten van verbinding. Deze bewust gekozen inspanningen helpen ons om de relatie steeds opnieuw te verfrissen en de liefde weer te laten groeien.

Hoe kies jij opnieuw voor de liefde in je relatie? Laat het me weten.

Wil je elke week mijn blog in jouw tijdlijn op LinkedIn? Laten we linken. Even sparren of coaching iets is voor jou en je partner? Neem gerust contact met me op. Kennismaken kost niks, alleen een beetje tijd.

‘Hoezo trouwen?’

Vandaag 28 jaar geleden gaven mijn man en ik elkaar het ja-woord. We waren jong en wilden samen verder. Maar hoezo zou je dan trouwen? Was samenwonen niet genoeg? Het besluit te trouwen ontstond organisch. Er was geen officieel aanzoek. Wel een besluit, een verloving en ringen. Zouden we gaan samenwonen, wanneer zou dan een logisch moment komen om te trouwen? En de liefde vieren met alle vrienden en familieleden wilden we absoluut. Dus het werd trouwen.

Low budget trouwen

We studeerden allebei nog en hadden beide wel een baantje, maar geen grotemensenbudget. Maar we besloten: low budget trouwen is geen schande. Het werd een co-operatie van jewelste. De jurk van mijn keuze huurden mijn ouders voor mij. Het pak van mijn man kochten we; dat kwam later nog van pas. De ontmoetingszaal van de kerk van mijn ouders bood tegen kostprijs ruimte, mijn schoonvader chauffeerde, mijn zwager fotografeerde, de verloofde van mijn vriendin verzorgde de catering en zijn broer studeerde voor patissier en verzorgde een knoeperd van een bruidstaart. Ik werkte bij de slijterij, waar ik met korting kon inkopen en retourneren, extra koelkasten waren per dag te huur. Mijn jaargenoten van de opleiding verzorgden de bediening, mijn broer en mijn beste vriendin de versiering. Een goede vriend deed grafische school en ontwierp samen met mij de uitnodigingen, de vader van een schoolvriendin ‘deed’ onze ondertrouw.

De liefde vieren: Leve de Liefde!

Het was een feestelijke dag. In ongedwongen sfeer zijn we echt samen getrouwd en we vieren nog elke dag de liefde. Daarover en meer kun je in de blog en op mijn website een heleboel lezen. Reageren? Dat kan via het contactformulier of in een DM op LinkedIn.

Mijn struggle met emotionele gezondheid

Er zijn periodes dat ik me overweldigd voel door mijn emoties. Soms doordat ik te veel aan mijn hoofd heb en te weinig ontspan. Of door sleur; te weinig prikkels of uitdaging. Soms doordat ik te veel in mijn hoofd zit en uit verbinding ben. De precieze oorzaak weet ik niet altijd. Misschien hormonaal, misschien de tijd van het jaar. Maar het brengt me uit balans. Over het algemeen ben ik optimistisch, energiek en blij, maar er zijn periodes dat ik verzink in somberheid.

Zorgen voor emotionele gezondheid

Zorgen voor mijn emotionele gezondheid? Dat vond ik lange tijd helemaal niet vanzelfsprekend. Emoties waren voor mij lastige dingen die mijn to-do-lijst in de weg stonden. Op zijn minst vervelende onderbrekingen in de plannen die ik had. En vooral zaken die snel achter de rug moesten zijn. Ongemakkelijk. Dus hup, onder het deksel en deksel dicht. Geen tijd. En doorrrr..(En eerlijk gezegd had ik geen idee wat ik er anders mee moest.)

Bang voor de beerput

Maar ja, natuurlijk kwam er ook bij mij een moment dat het deksel niet meer dicht kon. Ik zette me schrap, want ik vreesde dat alle weggestopte emoties uit de beerput me zouden overspoelen als ik ze ging toelaten. Het maakte me hulpeloos, machteloos. Bij alle somberheid werd ik er niet gezelliger op voor mezelf en mijn omgeving. Ik dacht dat ik op zijn minst professionele hulp nodig had om eruit te komen. Toen leerde ik een les die de lading er een beetje af haalde: Emoties zijn gevoelens die gevoeld willen worden, doorleefd willen worden. En dat mag gewoon per één tegelijk.

Wat wil er gevoeld worden?

Ja goed, fijn, leuk om te weten. Best hoopvol ook. Maar in het begin was er uiteraard een grote kluwen van emoties. Alles zat door elkaar. Verstrengeld. Het hielp me om zo nu en dan een momentje te nemen om te ervaren: wat wil er gevoeld worden? En dat dan te gaan voelen. Het hielp mij altijd al om met een vertrouweling te praten. En sinds kort heb ik ontdekt dat ik even iets kan schrijven in een schriftje. Gewoon ouderwets met een pen. Even een momentje van afstand. Zeker als ik de neiging voel om mijn ongemakkelijke gevoelens niet te hoeven voelen door doelloos op mijn telefoon te gaan scrollen, de leegte letterlijk vul met chocolade of de spanning in mezelf afleid met klusjes. Ik doe het schrijven bewust om mijn gedachten en emoties op een rijtje te zetten. Zo ontwar ik langzaamaan de kluwen.

Maar ook in ‘beweging’ lossen emoties blijkbaar op. Voor mij is dat een boswandeling maken, tuinieren of op een andere manier creatief bezig zijn of iets mooi maken. Het helpt me als ik op tijd voor ontspanning zorg. Even pauze nemen. Een kop thee drinken, zingen, mediteren, een goed boek lezen, tijd maken voor een echt gesprek en regelmatig activiteiten met anderen ondernemen.

Emotionele gezondheid is belangrijk

Emotionele gezondheid zie ik tegenwoordig als veerkracht. Een reserve om met tegenslag, uitdagingen en stress om te gaan. Door voor mijn emotionele gezondheid te zorgen, kan ik beter omgaan met stress, betere relaties onderhouden en ervaar ik meer geluk.

Hoe zorg jij voor je emotionele gezondheid? Ik ben benieuwd naar jouw aanpak! Laat het me weten. Stuur me een bericht via het contactformulier of stuur me een DM op LinkedIn.

Grenzen stellen in relaties

Hoe goed kun jij “nee” zeggen? Je ervaart “nee” zeggen misschien als falen, maar eigenlijk is het een krachtig woord dat je beschermt.

Iedereen tevreden houden

Mijn cliënte, fictieve naam Anna, is een hardwerkende vrouw die zich steeds gejaagder voelde. Ze stond altijd klaar voor haar collega’s, vrienden en familie. “Kun je dit rapport nog even nakijken?” of “Kun je oppassen op de kinderen?” Zonder na te denken zei ze altijd ja. Totdat ze op een avond compleet uitgeput op de bank zakte en zich realiseerde dat ze al weken geen moment voor zichzelf had gehad. Herkenbaar? Het constante ‘ja’ zeggen putte haar uit. Toch vond ze het moeilijk om haar grenzen aan te geven.

Het belang van grenzen

Een misverstand als het over grenzen stellen gaat, is dat je anderen zou afwijzen. Maar grenzen stellen gaat niet over mensen afwijzen, het gaat over hun verzoeken afwijzen. Om voor jezelf te zorgen. Precies zoals de psychiater Henry Cloud zegt: “Je kunt niet meer geven dan je hebt.” Zonder duidelijke grenzen loop je het risico op te branden. Je wordt minder effectief in je relaties en werk. Grenzen geven je de ruimte om jezelf te blijven en gezond te blijven in je interacties met anderen. Ze zorgen ervoor dat je tijd en energie kunt investeren in wat echt belangrijk voor je is.

Waarom zeggen we zo moeilijk nee?

We willen aardig gevonden worden en zijn vaak bang voor de reactie van anderen. “Wat als ze boos worden?” of “Wat als ze me dan niet meer leuk vinden?” Het probleem is dat wanneer je constant je eigen behoeften opzijzet voor anderen, je uiteindelijk jezelf verliest. Grenzen stellen gaat niet over egoïsme; het is een vorm van zelfrespect.

Zet de eerste stap naar meer ruimte

Het begint met kleine stapjes: luister naar je gevoel en wees eerlijk over je eigen behoeften. Probeer eerst in een vertrouwde omgeving je grenzen aan te geven. Merk je dat je een ‘ja’ op je lippen hebt terwijl je ‘nee’ bedoelt? Oefen met zeggen: “Ik kom er later op terug.” Dit geeft je tijd om te voelen wat je echt wilt.

Heb jij ook moeite met grenzen stellen? Hoe ga jij daarmee om? Wanneer heb jij voor het laatst echt je grens aangegeven? Laat het me weten via de contactpagina of stuur me een mailtje. 👇🏼

🔔 Geen blog meer missen en zijn we nog niet gelinkt op LinkedIn? Klik op mijn profiel om mij te volgen of stuur me een connectieverzoek.

Jouw irritaties wijzen je de weg naar je diepste verlangens

‘Jouw irritaties wijzen je de weg naar je diepste verlangens’. Sinds ik dit mechanisme herken, ben ik me ervan bewust. Dat betekent nog niet dat het me altijd lukt om ernaar te handelen. Het blijft oefenen met mijn innerlijke oren aanzetten, observeren, de situatie herkennen en ernaar handelen. Het is een oneindig oefenproces, maar zeker de moeite waard. Zo heb ik bijvoorbeeld ontdekt dat ik me onuitputtelijk kan inzetten, als ik maar teamwork ervaar. Dat ik vervelende klusjes monter kan doen als ik me gesteund en gewaardeerd weet. En dat de grootste cadeaus die ik kan ontvangen oprechte interesse en een helpende hand zijn.

Hoe wijzen jouw irritaties jou de weg?

Misschien herken je het wel. Je ergert je. En tegelijkertijd vind je jouw ergernis te klein en onbenullig om erover te beginnen. Je negeert de irritatie, drukt je gevoel weg of slikt je ergernis in en gaat over tot de orde van de dag. Ten minste, dat deed je tot vandaag. Want als je straks verder gelezen hebt, weet je dat irritaties meer zijn dan alleen vervelende gevoelens. Ze zijn handige wegwijzers naar wat je echt wilt en belangrijk vindt in het leven. Vaak proberen we irritaties te vermijden of te onderdrukken, maar we kunnen ze beter gebruiken om dichter bij onze ware verlangens te komen. Hoe zit dat?

Onderzoek je irritatie

Wanneer raak je geïrriteerd en waarover? Wat precies veroorzaakt jouw irritatie? Gaat het om een situatie die je onrechtvaardig vindt, mis je erkenning, of gaat het bijvoorbeeld om een gebrek aan ruimte voor jezelf? De situatie uitschrijven kan je veel helderheid opleveren.

Achter elke irritatie schuilt een verlangen. De kunst is de irritatie te ontmaskeren. Wat mis je op dat moment? Wat zou jouw irritatie kunnen verlichten? Probeer patronen te ontdekken.

Neem je verlangens serieus

Heb je ontmaskerd wat je dwars zit en welke voor jou belangrijke waarde in het gedrang is gekomen? Neem jezelf en je verlangen dan serieus en ga het beschermen of verdedigen. Dit kan betekenen dat je grenzen moet stellen, het gesprek aangaat, of tijd vrijmaakt voor iets dat je energie geeft.

Heb jij wel eens irritaties gehad die je uiteindelijk hielpen om je diepere verlangens te ontdekken? Ik ben benieuwd naar jouw verhaal! Laat het me weten via de contactpagina of stuur me een mailtje. Zijn we nog niet gelinkt? Stuur me een connectieverzoek op LinkedIn.