‘Hoezo trouwen?’

Vandaag 28 jaar geleden gaven mijn man en ik elkaar het ja-woord. We waren jong en wilden samen verder. Maar hoezo zou je dan trouwen? Was samenwonen niet genoeg? Het besluit te trouwen ontstond organisch. Er was geen officieel aanzoek. Wel een besluit, een verloving en ringen. Zouden we gaan samenwonen, wanneer zou dan een logisch moment komen om te trouwen? En de liefde vieren met alle vrienden en familieleden wilden we absoluut. Dus het werd trouwen.

Low budget trouwen

We studeerden allebei nog en hadden beide wel een baantje, maar geen grotemensenbudget. Maar we besloten: low budget trouwen is geen schande. Het werd een co-operatie van jewelste. De jurk van mijn keuze huurden mijn ouders voor mij. Het pak van mijn man kochten we; dat kwam later nog van pas. De ontmoetingszaal van de kerk van mijn ouders bood tegen kostprijs ruimte, mijn schoonvader chauffeerde, mijn zwager fotografeerde, de verloofde van mijn vriendin verzorgde de catering en zijn broer studeerde voor patissier en verzorgde een knoeperd van een bruidstaart. Ik werkte bij de slijterij, waar ik met korting kon inkopen en retourneren, extra koelkasten waren per dag te huur. Mijn jaargenoten van de opleiding verzorgden de bediening, mijn broer en mijn beste vriendin de versiering. Een goede vriend deed grafische school en ontwierp samen met mij de uitnodigingen, de vader van een schoolvriendin ‘deed’ onze ondertrouw.

De liefde vieren: Leve de Liefde!

Het was een feestelijke dag. In ongedwongen sfeer zijn we echt samen getrouwd en we vieren nog elke dag de liefde. Daarover en meer kun je in de blog en op mijn website een heleboel lezen. Reageren? Dat kan via het contactformulier of in een DM op LinkedIn.