Weer gaan voelen

voelen, Wieteke Snijder coaching en advies, LinkedIn, blog, emoties, behoeften, gevoelens, stilstaan

Weer gaan voelen

In mijn praktijk komen veel theoretisch opgeleide mensen. Velen van hen geven aan best te weten wat ze voelen. Tot ik er gericht naar vraag en ze ontdekken dat ze het contact met hun gevoel zijn kwijtgeraakt. Of ze voelen wel iets, maar kunnen het niet benoemen. Of geven aan hun gevoel niet meer te kunnen vertrouwen. Ik weet dat het geen onwil is, maar een oude, ingebakken overlevingsstrategie. Een ongemerkte gewoonte die in het nu de groei, relatie en ontwikkeling in de weg kan zitten. In deze blog neem ik je stap voor stap mee in waarom je emoties leren kennen de weg vooruit is.

Waarom voelen we zo weinig?

Als kind je gevoelens toelaten zou je hart breken, ze wegstoppen voelde veiliger. Je werd er goed in, misschien zelfs zó goed dat je het niet meer merkt. Je lichaam roept wel, maar je geest praat eroverheen. De neiging om gevoelens weg te drukken met humor, een positieve draai, relativering of druk doen is begrijpelijk. Het beschermde je toen, terwijl het je nu weghoudt van je levensgeluk. Inmiddels ben je volwassen en kan je hart alle gevoelens aan, daar mag je op vertrouwen.

Waarom het wél helpt om je gevoelens te kennen

Emoties zijn geen last, maar belangrijke informatie. Ze laten zien welke behoeften vervuld worden en welke juist steeds om aandacht vragen. Als je je eigen binnenwereld leert kennen, wordt het makkelijker om keuzes te maken die bij je passen. Je krijgt er geen perfect leven van, maar wel meer richting om je keuzes op te baseren.

Hoe kun je weer gaan voelen?

Hoe kun je weer gaan voelen? Net als bij alle begin: begin klein. Op rustige momenten, tijdens een routine zoals tandenpoetsen, wandelen of als je even moet wachten (tip: sluit aan bij de ouderwetse kassa en kies de langste rij) Check je lichaam. Voel je spanning? Warmte? Een steek ergens? Laat het er zijn.

Ga daarna naar je gedachten. Welke zorgen dwarrelen rond? Welke emoties zitten daaraan vast? Geef ze woorden. En als je de woorden niet hebt, kan een lijstje woorden je helpen. En dan is het een kwestie van opschrijven aan het eind van de dag. Liefst met de hand, omdat je brein dan de inhoud structuur en betekenis kan geven. Je leert zo welke gevoelens vaak langskomen en kunt gaan ontdekken welke behoefte eronder ligt.

Wat het je brengt

Stap voor stap merk je beter op wat je nodig hebt om je gezien, gehoord en voldaan te voelen. De gevoelens kunnen soms vervelend aanvoelen, maar zie dat maar als een signaal dat je op de goede weg bent. Je leven wordt met voelen niet meteen eenvoudiger, maar je keuzes worden wel eerlijker. Dan ga je ervaren dat je gevoelens voelen minder zwaar is dan het jarenlang wegdrukken van de gevoelens wat je ooit deed.

Contact

Wat merk jij op als je even stilvalt? Ik vind het leuk als je terugpraat. Ook oefenen met leren voelen? Neem contact met me op of laat een reactie achter. Wil je elke week mijn schrijfsel in je tijdlijn op LinkedIn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.

De regie terugvinden begint klein

Wieteke snijder coaching en advies, blog, kerst, regie, gezondheid

De regie terugvinden begint klein

Of je gezond bent of blijft, hangt voor een deel af van geluk of pech. Toch heb je zelf wel invloed op hoe het met je gaat. Niet op alles natuurlijk, maar als het gaat om mentaal, emotioneel, fysiek en spiritueel gezond leven, zijn er drie gebieden waarop je invloed hebt.

Het eerste gebied gaat over ervaren dat iets je lukt en dat je groeit. Dat je ergens beter in wordt of een kleine stap richting een doel zet. Het kan zijn een taak afronden, een wandeling maken, iets opzoeken wat je wilt weten.

Het tweede gebied gaat over verbondenheid. Ontvang je steun, voel je je gezien, kun je delen wat je bezighoudt? Verbondenheid laat zich zien in de manier waarop je luistert, spreekt en tijd samen doorbrengt.

Het derde gebied gaat over autonomie. Sta je zelf aan het roer, of voelt het alsof het leven voor jou beslist? Veel mensen geven ongemerkt ruimte weg aan gewoontes, verwachtingen of iets waar ze bang voor zijn. Dat kan het gevoel geven dat je controle verliest.

Deze drie thema’s zijn groot en niemand heeft ze altijd helemaal op orde. Zeker rond de feestdagen kun je leegte, vermoeidheid of zinloosheid sterker ervaren dan anders. Misschien ervaar je verdriet, rouw, onzekerheid over de richting die je leven op gaat en voelt het alsof anderen en de omstandigheden de koers van je leven bepalen.

Veel mensen reageren hierop door afleiding te zoeken. Ze vullen de leegte met overmatig eten, scrollen, gamen, gokken, drinken, sporten, kopen, werk, muziek, geluid. Dat verzacht soms voor even, maar het neemt de oorzaak van het gevoel niet weg.

Als je merkt dat je vastloopt, weet dan dat je een keus hebt. Je kunt een andere richting inslaan. Dat kan niet ineens, zeker niet als je weinig energie hebt. Ontzeg jezelf niets, maar voeg kleine dingen toe in de goede richting. Het helpt om het verhaal dat je jezelf vertelt in kleine stapjes te veranderen.

Een paar voorbeelden:
• Als je aldoor behoefte hebt aan suiker of fastfood, voeg twee keer per dag een stuk fruit toe.
• Als je veel frisdrank drinkt, neem dan bij elk glas ook een glas water.
• Als je lang zit, beweeg dan twee minuten na elk uur.
• Als je je terugtrekt, spreek dan bewust één keer per week iemand die je vertrouwt en deel wat je bezighoudt.
• Creëer iets waar je trots op kunt zijn, hoe klein ook.
• Ga naar buiten en ervaar de natuur, al is het maar tien minuten.

Door kleine handelingen toe te voegen, kun je meer regie over je eigen leven ervaren en voelen dat er ook wel eens iets lukt. Niet alles lukt meteen. Dat hoeft ook niet. Straf jezelf er niet voor. Wees geduldig met jezelf, maar laat het niet liggen. Een beetje discipline kan juist bijdragen aan zelfrespect. Je laat jezelf zien dat jouw doel ertoe doet. Dat jij ertoe doet.

Kleine stappen worden onderweg vaak groter. Daar begint regie.

Fijne feestdagen! Ik wens je warmte, rust en ruimte om te groeien op jouw manier, binnen jouw mogelijkheden.

Wat lukt er al wel in jouw leven? Ik vind het leuk als je terugpraat. Neem contact met me op of laat een reactie achter. Wil je elke week mijn schrijfsel in je tijdlijn op LinkedIn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.

Je bent een Engel

Wieteke Snijder coaching en advies, Engel, pleaser, kersttijd, helpen, omgeving

Je bent een Engel

Naar elkaar omkijken is ongeveer het beste wat je als goed geaard Christen kunt doen. Zeker in de kersttijd, want dan heb je oog te hebben voor de minderbedeelden, de mensen die Kerst niet kunnen vieren omdat verdriet en tegenslag in hun leven de boventoon voert. Bovendien zijn er overal ter wereld elke dag brandhaarden van ellende, dus als je klaar bent in je gezin, familie en buurt, zijn er nog vrienden, vage bekenden en personen ver weg die jouw barmhartigheid en geld, inzet en bemoedigende woorden goed kunnen gebruiken. Voor een pleaser is dit niet te doen. De wereld wordt te groot. Want een pleaser kan pas ontspannen en geluk ervaren als de hele wereld gelukkig is en in vrede leeft en dat is precies nooit. Daarom wil ik een lans breken voor de pleaser en aan de maatschappij, om de pleaser te helpen maat te houden. Zodat de pleaser zelf een zalig kerstfeest en een gezond nieuw jaar kan meemaken. Dus heb je nou een broer, zus, vriendin, buurman, achternicht of vage bekende die pleaser is, help dan deze persoon de kerstperiode door. Druk hem of haar op het hart om het rustig aan te doen, nee te mogen voelen en nee te zeggen. En help ze door niet meer te vragen, maar minder. De pleaser is een Engel. En hoeft dat niet te zijn.

Ben jij een Engel? Ik vind het leuk als je terugpraat. Neem contact met me op of laat een reactie achter. Wil je elke week mijn schrijfsel in je tijdlijn op LinkedIn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.

Aandacht

Wieteke Snijder coaching en advies, aandacht, relaties, therapie, intuïtie

Aandacht

Je richt je blik, je luistert, je voelt even bewust wat er in je leeft. Aandacht zet je leven in beweging door het besluit om je aandacht te richten op wat jij wilt laten groeien. Het brengt je dichter bij jezelf, omdat er ruimte ontstaat om keuzes te maken die kloppen met jouw pad.

Misschien verlang je er net als ik naar om je eigen pad te volgen. Ik volg graag mijn eigen pionierszin, hoe bescheiden dat er soms ook uitziet. Terwijl ik dat doe, wil ik anderen helpen datzelfde te voelen. Ik bekrachtig hun eigenwaarde en moedig hen aan, of herinner hen eraan dat zij iets te brengen hebben.

Toch vraagt dat om oplettendheid. Wanneer ik me vooral op anderen richt, raak ik mijn evenwicht kwijt. Ik geef te veel en krijg er te weinig voor terug. Misschien herken je dat wel. Vaak komt dat doordat je niet eerst voor jezelf hebt gezorgd. Wat helpt, is vertrouwen op je gevoel. Luisteren naar je eerste ingeving, de intuïtie die je vertelt welke kant je uit wilt. En de bezwaren laten voor wat ze zijn.

Wanneer je je aandacht richt op je innerlijke kompas dat je de weg wijst en dankbaarheid voelt voor de stappen die je zet, komt dat je relaties ten goede. Je mág bijdragen; het is geen verplichting. Je mag eerst voor jezelf zorgen en afstemmen op je eigen weg, die je met aandacht bewust hebt gekozen.

Waar richt jij je aandacht op? Doe je dat bewust of onbewust? Geeft het je voldoening? Leuk als je terugpraat. Neem contact met me op of laat een reactie achter. Wil je elke week mijn schrijfsel in je tijdlijn op LinkedIn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.

Zingeving. Wat geeft jouw leven zin?

Wieteke Snijder coaching en advies, zingeving, levensenergie, zoektocht, zin, richting, betekenis, energie, coaching, coach, therapeut, Ede, bezielend coach,

Zingeving. Wat geeft jouw leven zin?

Wat is nou eigenlijk zin? Is iets zinnig? Of zinvol? Of geef je er eerst zin aan? Moet je zin maken? Wat is zingeving? En krijgt iets betekenis omdat je het doet, of doe je het omdat het betekenis heeft? Het woordje ‘zin’ gebruiken we vaak. We staan er nauwelijks bij stil welke betekenissen het allemaal heeft. We hebben zin in iets, zoeken zingeving, noemen iets zinvol. Maar wat is zin?

Het woord ‘zin’ gebruiken we als uiting van een verlangen, om ergens betekenis aan te verbinden en om de richting van ons handelen te bepalen. En als deze drie met elkaar kloppen, voel je het leven stromen. Die stroom van het leven onderzoek ik met cliënten die zich met zingevingsvragen melden in mijn praktijk.

Zingevingsvragen gaan dus over de stroom in het leven ervaren. Letterlijk in flow zijn. Je kunt daar een verlangen naar hebben of je kunt nadrukkelijk ervaren dat die stroom is onderbroken. Bijvoorbeeld als je worstelt met verlies van werk, gezondheid of een gedroomd toekomstperspectief. Maar ook als je vol zin bent begonnen aan je pensioen, een nieuwe baan of relatie en je aanloopt tegen verlies van levensenergie. Ook dan kunnen de zin in het leven en de zin van het leven elkaar missen.

Zinloosheid ervaren, de zin missen, leegte, dat is een spannende plek om te zijn. Het is heel menselijk om van het niet-weten weg te willen rennen. Maar als de kwestie het onderzoek waard is, is de pijn ook groot genoeg om de leegte te durven ervaren. Want er is moed voor nodig om de leegte, het niet-weten, te erkennen en verdragen. Om daar te blijven, stil te zijn en te voelen wat zich aandient. Als het lukt om de leegte onder ogen te zien, te omarmen, geeft dat wat daar in die leegte ontstaat een andere zin.

Daar begint opnieuw de zoektocht naar wat nu zin wordt. Wat draagt jou verder? Het helpt als je jezelf hebt leren kennen onderweg. En anders is het een gepast moment om daarmee te beginnen. Dan is het goed om dit te begrijpen: Zin die je leeg trekt, waar je levensenergie op inlevert, klopt niet met wie je bent. Maar zin die je voedt valt samen met wie je bent.

Om dat te ontdekken heb je soms wat hulp van anderen nodig om je te spiegelen of te beschrijven onder welke omstandigheden ze jou hebben zien floreren. Maar je kunt het ook heel subtiel voelen aan je lijf als het ‘klopt’. Er is ruimte, tijd, je ontmoet de juiste mensen, vindt de juiste informatie. Je voelt dat je meewerkt met jezelf. Zin verschijnt wanneer je leeft vanuit die stroom of je laat meevoeren op die stroom. Dan kun je momenten ervaren dat je ‘op je plek’ bent.

Zingeving beweegt op die manier mee met je leven. ‘De zin van het leven’ staat niet vast, maar is net zo veranderlijk als jij dat bent. Je ontwikkelt je, je transformeert. De zin in het leven en de zin van het leven veranderen mee. Uiteindelijk is zingeving je leven zó inrichten dat het overeenkomt met wie je werkelijk bent. Dat het klopt met de manier waarop jij in elkaar zit, met jouw talenten, jouw grenzen, jouw manier van liefhebben, jouw ritme. En dat je voelt ‘dit ben ik. En zo wil ik leven’. Heb je er al zin in?

Wat geeft jouw leven zin? Ben je de zin ook wel eens kwijt? En hoe hervind je die dan? Leuk als je terugpraat. Neem contact met me op of laat een reactie achter. Wil je elke week mijn schrijfsel in je tijdlijn op LinkedIn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.

De stilte tussen de dingen

Wieteke snijder coaching en advies, de stilte tussen de dingen, stilte, reflectie, rust, ruimte, adem, lucht, coach, relatie, introspectie, reflectie

De stilte tussen de dingen

Als we er niet bewust ruimte voor maken, is stilte zeldzaam. Niet alleen letterlijke stilte, maar ook de mentale ruimte tussen gebeurtenissen. We vullen elk moment, elke leegte, elk gaatje in de dag. Dus ik vraag me af: wat gaat er verloren als de stilte verdwijnt? Wat kunnen terugvinden als we haar (weer) toelaten?

Wachten op de trein, in de wachtkamer bij de tandarts, in de rij voor de kassa of tijdens een etentje als je tafelgenoot even gaat plassen; allemaal momenten dat je gedachteloos je telefoon pakt om gericht of doelloos de tijd te doden. Zonder telefoon of iets van afleiding ervaren we een leegte, een ongemakkelijkheid.

Behalve het wegvallen van de activiteit, de vulling, weten we ons soms letterlijk geen houding meer te geven, bewust als we ons ineens zijn van de leegte, ons lichaam en het vacuüm dat ontstaat. We willen ruis, afleiding, woorden. Zelfs een wandeling vullen we efficiënt met een podcast, telefoongesprek, muziek of onze gedachten.

Toch als je erbij stilstaat, is stilte helemaal niet zo’n vervelend iets. Het betekent niet automatisch leegte, dat is alleen maar onze invulling ervan. Stilte geeft ruimte. Om even in je innerlijk na te gaan wat er echt speelt. Ruimte om te voelen (en ja, dat is soms ongemakkelijk, want je voelt ook wel eens iets onbehaaglijks), maar ook ruimte om te ademen en dat te onderzoeken waar we anders aan voorbij gaan.

Wat gebeurt er als we de leegte niet opvullen, maar ontmoeten? Als we haar zien als een tussenruimte, niet tussen twee dingen, maar als iets op zichzelf? Ruimte om te zijn, in de stilte tussen de dingen?

Wat ervaar jij in de stilte tussen de dingen? Leuk als je terugpraat. Neem contact met me op of laat een reactie achter. Wil je elke week mijn schrijfsel in je tijdlijn op LinkedIn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.

Verbinding en Omdenken: twee sporen komen samen

Verbinding, erkenning, Omdenken, Omdenkkringen, Stichting Omdoen, Wieteke Snijder coaching en advies,

Verbinding en omdenken: twee sporen komen samen


In de auto op weg naar een afspraak beluisterde ik zoals elke maandag de Omdenken-podcast. Dit keer een special over de Omdenkkringen die van start zijn gegaan. Geestelijk vader van Omdenken Berthold Gunster sprak met de initiatiefnemers van de pilot Omdenkkringen. Zij vertelden over hun ervaringen met hun pilot-groepen, Hoe ze deze samenbrachten, onzekerheden, opbrengsten, het elkaar ontmoeten en ruimte maken voor ieders inbreng.

Afgelopen weekend attendeerde mijn vader mij op het interview dat Annemiek Schrijver had met psychiater Jim van Os in De Verwondering. Ik beluisterde het gesprek in mijn podcast-app op de terugweg. Jim sprak over verbinding als medicijn, bijvoorbeeld bij psychose. Over hoe we niet genezen door afstand, maar door nabijheid. Over hoe herstel begint waar mensen elkaar werkelijk ontmoeten. Willen erkennen dat ze het ook niet weten, maar willen helpen zoeken naar de zin. En ik merkte: dit is eigenlijk hetzelfde gesprek als dat met Omdenken. Alleen de taal verschilt.

Waar Jim spreekt over psychose, herstel en zingeving, spreekt Berthold met de initiatiefnemers over omdenken, kwetsbaarheid en de kracht van de groep. Maar beiden raken aan hetzelfde: de menselijke behoefte aan verbinding en betekenis. Aan samen doen. Een luisterend oor zonder oordeel, het delen van verwarring, het zoeken naar wat klopt. Behoefte aan erkenning en herkenning in de problemen die we ondervinden als mens.

Stichting Omdoen faciliteert dat mensen elkaar vinden om zulke gesprekken aan te gaan. Niet omdat alles opgelost moet worden, maar omdat het al helpt om je uit te kunnen spreken. Dat is precies wat Van Os bedoelt: positieve zingeving groeit in contact.

Ik vind het ontroerend dat psychiatrie en omdenken elkaar op deze manier ontmoeten. En zelfs met de uitgesproken intentie: er staan bijna honderdduizend Nederlanders op de wachtlijst voor de GGZ. Terwijl heling niet iets is wat met je gebeurt, maar iets wat tussen ons ontstaat. Waar we moeite voor moeten willen doen. Moed voor op moeten durven brengen om onszelf kwetsbaar op te stellen en tijd nemen in ons drukke schema voor niet-weten, elkaar toelaten, ook als het schuurt. We hebben elkaar en positieve zingeving nodig om mens te blijven. Met nieuwsgierige, open, oordeelloze luisteraars. Het begint waar we elkaar echt ontmoeten.

Welke rol speelt ontmoeten in jouw leven? Ik vind het leuk als je terugpraat. Neem contact met me op of laat een reactie achter. Wil je elke week mijn schrijfsel in je tijdlijn op LinkedIn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.

Vrije dag

Wieteke Snijder coaching en advies, Vrije dag, blog, keuzes maken, fotograferen, Sysselt, zwam, paddestoel

Vrije dag

Vandaag had ik een vrije dag. Vrij in de letterlijke zin: ik hoefde met niemand rekening te houden, had geen verplichtingen naar buiten toe, alleen een lange lijst van klusjes die ik voor mezelf had bedacht. Ramen lappen, wassen draaien, strijkgoed wegwerken, nog een keer het plafond witten. En ergens daartussen: eindelijk beginnen aan de creatieve opdrachten van het zomerproject waarvoor ik me had ingeschreven.

Toen ik eraan wilde beginnen, merkte ik hoe uitstelgedrag zich aandient. Want het was voor het eerst in dagen niet meer bloedheet en eigenlijk wilde ik gewoon het bos in. De frisse lucht, het groen, de ruimte. Maar ja, mijn voornemen…

De verrassing kwam toen ik de opdrachtmail opende en las: ga naar buiten en fotografeer kleuren op onverwachte plekken. Precies wat ik nodig had. Alsof iemand me toestemming gaf te doen wat ik toch al verlangde.

Hoe vaak staan we niet in het spanningsveld tussen aan de ene kant alles wat moet (of wat we vinden dat moet) en aan de andere kant dat stille verlangen naar wat ons voedt, ontspant of inspireert? Vaak wint de plicht. Totdat er soms iets onverwachts gebeurt dat ons zachtjes de andere kant op duwt.

Voor mij was dat de uitnodiging om naar buiten te gaan. En omdat ik de foto’s toch niet hoefde te delen, nam ik een vuilniszak mee. Zo kon ik al wandelend kleuren verzamelen zoals deze prachtige paddestoel én het bos een beetje schoner maken.

Anderhalf uur, twee volle zakken en een fijne podcast verder kwam ik voldaan thuis en ik dacht: soms zit betekenis in de kleinste keuzes. Even naar buiten gaan, afval oprapen, aandacht hebben voor kleuren die je anders over het hoofd ziet. Dat is misschien wel de essentie van een vrije dag. Niet hoeveel taken je hebt afgevinkt, maar hoe je ruimte maakt voor dat wat je energie geeft.

Misschien herken jij dat spanningsveld ook wel: het verschil tussen moeten en mogen. Wat gebeurt er als je jezelf toestaat om het verlangen te volgen? Welke kleuren zouden dan ineens zichtbaar worden in jouw dag?

Ik vind het leuk als je terugpraat. Neem contact met me op of laat een reactie achter. Wil je elke week mijn schrijfsel in je tijdlijn op LinkedIn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.

Zomerleegte en zomerplannen

zomervakantie, zomer, Wieteke Snijder coaching en advies, plan, persoonlijke ontwikkeling, Ikigai, Denemarken, Zweden

Zomerleegte en zomerplannen

Zomervakanties? Ik ben er niet zo goed in. Ik zie altijd op tegen De Grote Leegte die optreedt met het wegvallen van de activiteiten van alle gezinsleden en het gebrek aan structuur in de week. Daarom had ik bedacht om bij wijze van project deze weken te gebruiken om mijn ikigai verder te onderzoeken. Misschien ken je die Japanse kruising wel van wat je graag doet, waar je goed in bent, wat de wereld nodig heeft en waarmee je iets kunt verdienen. Mooie gedachte.

In de praktijk snoeide ik vooral de heg, deed ik de was, kookte het eten en bezocht ik familie en vrienden. Natuurlijk allemaal belangrijk en fijn, maar zelf ben ik uit beeld geraakt en nu halverwege de zomer zoek ik weer mijn eigen anker.

Er zijn gelukkig ook dingen wél gelukt. De eerste ikigai-stappen heb ik opgeschreven in mijn schrift, op vakantie met het gezin las ik een boek dat me raakte. Ook heb ik fijne gesprekken gevoerd en ‘ja’ gezegd tegen creatieve breinvakantie Camping Coloria.

Maar persoonlijke ontwikkeling gaat niet vanzelf door in de zomer, merk ik. Ondanks het plan. Ook niet met een minder volle agenda.

Nu dat besef er is, is er weer een begin. Ik probeer het maar klein te houden. Gewoon even voelen. Vandaag was een aandachtig kwartiertje in de tuin op de bank net genoeg om mezelf weer een beetje terug te vinden.

Zit jij ook ergens tussen ontspanning en onrust in? Had je jezelf iets gegund deze zomer dat nu een beetje onder de stapel strandlakens verdwenen is? En hoe herpak jij jezelf dan?

Ik vind het leuk als je terugpraat. Neem contact met me op of laat een reactie achter. Wil je elke week mijn schrijfsel in je tijdlijn op LinkedIn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.

Aan alle moeders van bijna vijftig

Wieteke Snijder coaching en advies, vrouw, vijftig, opvoeden, helen, rust, ruimte

Aan alle moeders van bijna vijftig

Lieve vrouw,

Je bent van de generatie die alles moest. En alles wílde.
Je ging studeren, werken, kinderen krijgen. Ging door.
Smeerde ’s morgens boterhammen, leidde vergaderingen, vouwde de was, regelde zwemles, maakte gezonde maaltijden klaar en zei met een glimlach: “Ja hoor, het gaat goed.”

Je werd volwassen in een tijd waarin de politiek zei: “Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid.” Moederschap was vanzelfsprekend, maar niet meer heilig. Eerder iets dat je erbij deed. De norm was: presteren, doorgaan, combineren.

Dus deed jij wat vrouwen altijd hebben gedaan: je paste je aan.
Je droeg. Zorgde. Werkte. Hield het vol. Zelden vroeg iemand: “Wie zorgt er eigenlijk voor jou?”

Je deed het allemaal, maar vaak ten koste van jezelf.
Waar was de tijd om stil te staan? De ruimte om níét te moeten?
De erkenning voor al dat onzichtbare werk? De mentale last? Het meedenken, het voelen, het onthouden, het beschikbaar zijn?

Jij bent de stille motor geweest van je gezin, je werk, je omgeving. Niet met grote woorden, maar met daden.
Met lijstjes, zorg, organiserend vermogen en eindeloos veel ‘even nog’.

En nu?
Nu verandert je lichaam. Je energie verschuift.
Misschien voel je iets dat al jaren onder de oppervlakte sluimerde:
“En ik dan?”

Lieve vrouw,

je mag moe zijn.
De rekening opmaken.
Rouwen om wat je onderweg vergat: je eigen verlangens, je zachtheid, je grenzen.

Je hoeft het niet meer te bewijzen. Je bént al genoeg.

Na jaren van zorgen, aanpassen, ploeteren en sprinten mag jij nu eindelijk landen.
Misschien is dit wel jouw tijd om terug te nemen wat van jou is. Rust. Ruimte. Erkenning.
Geen nieuwe versie van jezelf, maar gewoon: jij.

Voor alles wat je gaf zonder dank: Dankjewel.
Alles wat je droeg zonder erkenning: We zien je.
Alles wat je nu verlangt: Je mag het nemen.

Met liefde, voor jou
en met jou

Ook erkennen wat was en voelen wat is? Neem contact met me op voor een oriënterend gesprek. Dat is altijd gratis. Wil je elke week mijn schrijfsel in je tijdlijn op LinkedIn? Volg me of stuur me een connectieverzoek.